Ha, ha, þessu áttuð þið ekki von á. Blogg með aðeins tveggja daga millibili!
Við Grímur vorum heima 1. maí þar sem leikskólinn var lokaður. Við höfðum það voða gott feðgarnir og ræddum mikið málin. Vorum að sjálfsögðu úti í sólinni sem hefur leikið við okkur undanfarna daga.
Ekki var nóttin síður skemmtileg, Grímur á það til að vakna einhvertíma á bilinu 3 til 5 á nóttunni og þar sem mamma hans hefur sett þá reglu að taka hann ekki upp í rúm fer annað okkar inn til hans og reynir að sannfæra hann um að fara aftur að sofa. Það veður þó að segjast að af einhverjum ástæðum á ég alltaf þessar næturvaktir. En yfirleitt geng ég til þessara verka minna með bros á vör… og það hefur verið góð ástæða fyrir því.
Fyrir nokkrum vikum ákvað ég að taka húsbóndastólinn úr stofunni og frá sjónvarpsskerminum og setja inn í herbergi til Gríms, svo ég hefði amk þægilegan stól til að sitja á. Þetta var nokkuð táknrænn atburður og ég er hræddur um að hann hafi ekki hjálpað mér mikið í valdatafli heimilisins – það er önnur saga.
Eftir að ég kom stólnum fyrir hef ég nýtt þessar stundir til að lesa hinu frábæru bók “Ævintýri góða dátans Sveijks”. Ég hef því setið, flestar undanfarnar nætur, frá hálftíma og upp í tíma við rúmið hjá Grími mínum og skemmt mér konunglega við lesturinn. Grímur gerir engar athugasemdir við þetta svo fremi sem pabbi hans reynir ekki að laumast aftur upp í rúm áður en honum tekst að sofna aftur (af einhverjum ástæðum getur það tekið þó nokkurn tíma).
Nú er ég hins vegar í smá klemmu því þó bókin sé nærri 500 blaðsíður þá vaknar Grímur flestar nætur, svo ég hef verið nokkuð röskur með bókina og nú er hún búin. Þegar Grímur vaknaði í nótt gat ég því ekki gripið í hann Sveijk minn og bókin sem ég er byrjaður að lesa núna er ekki beinlínis nætur lesning, heitir “Vidensfilosofi”. Það var því úr vöndu að ráða þegar minn maður hóf um raust sína í nótt og krafðist þess að pabbi kæmi og klappaði honum.
Þá fékk ég vitrun… í síðustu viku hafði ég vaknað til hans en verið of þreyttur til að lesa og tók því með mér sængina og lagðist á bert gólfið við hliðina á rúminu. Ég get ekki sagt að það hafi farið sérstaklega vel um mig, en ég sofnaði þó í smá stund og Grímur gerði engar athugasemdir. Í nótt datt mér hins vegar það snilldar ráð í hug að taka stóru “tungu” pulluna úr sófanum og leggja hana við hliðina á rúmin. Pullan er að vísu ekki nema ca. 140 cm og ég 190 cm, en hvað um það. Ég steinsofnaði og lá þarna eins og rotaður selur til kl. 8 í morgun! Takið eftir því 8!!! Það hefur varla gerst. Grímur var auðvitað löngu vaknaður en fyrst hann hafði pabba sinn þarna við hliðina á rúminu sá hann enga ástæðu til að vera með nein læti og rabbaði til skiptis við bangsann sinn og hrjótandi pabba sinn.
Jæja, látum þetta duga í bili. Sjáum hvort það líður jafn stuttur tími þar til við skrifum næst :)
