
Í dag á afmæli hin undurfagra og bráðgáfaða ofurkona, Hildigunnur Ægisdóttir.
Lífið hefur af einstöku örlæti sínu látið leiðir okkar Hildigunnar liggja saman og á einhvern óskiljanlegan hátt búið þannig um hnútana að hún hefur umborið allar mínar kenjar undanfarin 7 ár. 7 ævintýraleg ár! Það er líka það sem Hildigunnur er, hún er ævintýraleg, hún er mótorinn og eldsneytið, hún er framkvæmdamanneskja, hún er athafnaskáld, hún er ferðalangur. Að fá að vera meðreiðarsveinn í ævintýrum Hildigunnar eru forréttindi sem aldrei verða að fullu þökkuð. Mér verður stundum hugsað til baka um þær væntingar sem ég gerði til lífsins á yngri árum. Það er skemmst frá því að segja að ég orna mér við þá staðreynd að væntingar mínar voru hvergi nærri jafn undraverðar og ríkulegar og raunin hefur hingað til orðið. Fyrir þessu er ein einföld ástæða og hún heitir Hildigunnur. Nýverið bættist svo við önnur ástæða, hann Grímur okkar Logi.
Elsku Hildigunnur mín, ég verð að muna að segja þér það oftar, en þú ert hreyfiaflið í mínum alheimi, þú ert tilgangurinn, orsökin og afleiðingin. Til hamingju með afmælið!
-Hallur
Og nokkur orð frá afmælisbarninu:
"I dag er Hildigunnurs fødselsdag, hurra,hurra,hurra..." - svona byrjar danski afmælissöngurinn, þeir eru með alveg sér afmælissöng, þakka þér fyrir. Ég varð 31 árs í morgun og líst vel á það.
Í gærkvöldi bakaði ég afmælisköku til að fara með í skólann, m.a.s. 2 útgáfur af sömu kökunni. Var að sjálfsögðu að baka þangað til rúmlega 12, svona eins og maður gerir þegar maður er að baka afmæliskökur á kvöldin. Var svo komin í skúringar og ég veit ekki hvað að verða 1.
Var því frekar þreytt í morgun, en Hallur dekrari, maðurinn minn fór á fætur með Grími og fór líka með hann á vöggustofuna. Þannig að ég gat sofið aukalúr og það var voða gott. Ég mætti í skólann kl. 12 og sagði þar frá danskri rannsókn á stofnfrumum og bauð svo liðinu upp á köku. Það var voða ánægt að fá súkkulaðiskammt í kroppinn.
Skundaði svo heim og nokkru seinna komu strákarnir mínir heim, ferskir úr barnasundi í Frederiksberg sundhöllinni. Grími finnst það alltaf jafn skemmtilegt og er hrifnastur af litlum boltum sem fljóta gjarnan í lauginni.
Hallur sló alveg í gegn og mætti með ekki bara einn, heldur tvo afmælispakka, fínan kjól og flott nærföt. Góður !
Við drifum okkur svo út úr húsi - ferðinni var heitið á veitingastað niður í bæ, nálægt Nørreport. Sá er ítalskur og heitir La Rocca. Tímasetningin var aðeins öðruvísi en maður er vanur, við vorum mætt rúmlega 5, það passaði vel upp á Grím. Veitingastaðurinn átti að vera barnvænn og var það heldur betur. Helmingurinn af veitingastaðnum var hertekið af barnafólki og svo var líka leikherbergi með dóti og sjónvarpi. Það er fínt að fara á stað þar sem gert ráð fyrir börnum. Grímur var ekki einu sinni sá yngsti á svæðinu, það var t.d. ein lítil 3 mánaða á borðinu við hliðina. Hann borðaði brauð og spagettískammt með bestu lyst og skemmti sér vel í leikherberginu.
Takk fyrir afmæliskveðjur allir saman - en hvað ég er ánægð með afmælisdaginn minn!