Matur er mannsins megin

Ævintýri Gríms Loga halda áfram. Um helgina var hann á ferð og flugi, eins og oft vill verða. Á föstudagskvöldið skelti hann sér, ásamt foreldrum, til afa Ægis og ömmu Rögnu í Kópavogi. Hann varða að vísu lítið var við foreldra sína meðan á heimsókninni stóð því þó skiptust á að sitja í nuddstól sem afi hafði nýverið keypt. Þetta var greinilega e-ð sem Grímur þurfti að prufa hið snarasta. Og eins og vanalega fengu mamma og pabbi dýrindis mat á Bakkahjallanum, ljúffengan steinbít og ís í eftrirrétt. Lúxus á þessum foreldrum: treður sig út af ljúfmeti og fær svo nudd á eftir.... er íslenskt þjóðfélag ekki komið út í skemmandi öfgar munúðarlífs og gerviþarfa? Hvar er andrúm fyrir ris mannsandans í þessum kæfandi munaði holdsins?

Á laugardaginn fékk litla fjölskyldan óvænta heimsókn. Heiðrún föðursystir mætti á svæðið til að heimsækja litlu frændsystkin sín: Grím Loga og Rakel Mirru. Í tilefni af því var slegið upp pizzu-partýi á Lynghaganum og horft á “evróvision” forkeppni.

Sunnudagurinn var með hefðbundnum hætti framan af, þar sem Grímur nýtti tímann og hvíldi sig vel fyrir þorraveislu um kvöldið hjá Heiðu frænku. Honum var skellt út í vagn í annað sinn á tveimur dögum,út í rok og rigningu, á meðan að mamma hans fór og lét þreytuna renna úr sé í heita pottinum í Vesturbæjarlaug. Grímur lék við hvern sinn fingur í þorraveislunni meðan ættmenninn skúffuðu í sig hrútspungum og.... lasagna!?

Hallur

Ofurlúrar og brosæfingar

  

Kominn tími á að láta heyra í sér - við höfum verið að bralla hitt og þetta skal ég segja ykkur.

Á laugardaginn buðum við til okkar í brunch Guðmundi,Rögnu Hlín og Erlu Hlín frænkum og Guðmundi Axel og Söru. Snæddum hér amerískan brunch og einnig ávexti til að friða samviskuna. Höfðum það virkilega notalegt saman. Eftir það hittum við Skagamafíuna á kaffihúsinu í Iðu í Lækjargötu (Skagamafían er gælunafn á móðurfjölskyldu Halls og notað í sérlega elskulegum skilningi:) Þar voru Hanna amma (Gríms),Sturri afi,Dúna,Kári,Sólveig og Rakel Mirra. Sólveig fór svo á árshátíð með Njalla sínum og við hin fórum heim með Rakel Mirru þar sem amman og afinn ætluðu að passa. Snæddum saman kvöldmat og gæddum okkur á nammi sem ég sérvaldi.

Félagslífið hélt áfram á sunnudeginum,þá fórum við í hádegismat til Sigga afa og Hrefnu ömmu með Sólveigu og Rakel Mirru. Þar voru líka Sólveig langamma og Siggi langafi,við höfðuem farið í heimsókn til þeirra á ættarsetrið á Stóra-Lambhaga fyrr í vikunni. Heiðrún,hálfsystir Halls var líka á svæðinu,hún lék á alls oddi,forðaðist myndavélina eins og alvöru celebrity sneiða fram hjá paparözzum og spjallaði við mig. Eftir þetta brunuðum við í bæinn og fórum í kaffi til Ingu,uppeldissystur hans pabba,þar hélt Grímur áfram að sofa,sama hvað var reynt til að vekja hann. Hann var kannski að taka ofurlúr til að hafa krafta í vaxtasprett.
Aldeilis nóg að gera um helgina!

Á mánudeginum fórum í heljarinnar göngutúr með Sólveigu og Rakel Mirru og slóumst einnig í för með þeim í gær í Kringluferð. Þetta var fyrsta Kringluferðin hjá Grími og hún gekk bara vel. Hann svaf,fékk svo að drekka og svaf svo meira. Ég stóðst ekki freistinguna og fjárfesti í nokkrum barnaflíkum í Polarn & Pyret á hálfvirði - spurning hvort maður stefni ekki á verða barnafatasjúk mamma:) Ég keypti mér líka fæðingargjöfina mína,hafði ákveðið að gefa sjálfri mér svaka steypujárnspott sem mig hefur lengi langað í. Ef það hefur ekki þegar komið fram,þá er þegar eldhúsgræjuóð (er það ekki Hallur?:) Enduðum svo rápið á að elda saman á Birkimelnum.

Nú erum við Grímsunginn á leiðinni út í göngutúr,höfum gott af skammti af súrefni.

Af Grímsunganum er það að frétta að hann vex og dafnar,eins og hefur áður komið fram. Við förum ekki í 6 vikna skoðun fyrr en hann er tæplega 8 vikna,vegna mikilla anna á heilsugæslunni.
Hann er farin að brosa mun meir og hjalar. Er venjulega í stuði þegar vaknar eftir nóttina,gleður þá geispandi foreldra með yndislegum brosum (mamman hefur fellt tár einu sinni eða tvisvar yfir þessum undrum:) Byrjaði s.s. á því að taka gleðiskapsrispur á morgnana og er núna farin að taka fleiri þannig yfir daginn,meira segja kemur einstaka bros þegar hann er stúrinn og á leiðinni að sofna. Hann æfir sig líka á hjalinu,er farinn að gefa fjölbreyttari hljóð frá sér: t.d. gleðihljóð,ég-get-alveg-legið-hér-einn-en-taktu-samt-eftir-mér og ég-er-að-streitast-við-að-sofna-en-ertu-samt-til-í-að-svæfa-mig hljóð.
Það er skemmtilegt við það að verða foreldri að verða meira og meir ástfangin af barninu sínu.

Var að setja inn nýjar myndir : http://www.flickr.com/photos/hildigunnur99/ . Albúmið er 'Janúar 2006 II'.

Ný andlit

Í dag skrapp Grímur í heimsókn til Rúnars frænda síns og Hrundar, konunar hans. Hann var ekki einn í för heldur fylgdu honum foreldrar hans og frænkur hans tvær: Sólveig og Rakel Mirra. Grímur var að hitta Hrund og Rúnar í fyrsta skipti og fór prýðilega vel á með þeim.
Grímur Logi er einn af þessum fáu íslensku karlmönnum sem kann sig, a.m.k. segir Arngunnur móðursystir hans að íslenskir karlmenn kunni sig ekki og heldur sig í Bretlandi einkum af þeim sökum, en það er önnur saga. Grímur brosti því sínu breiðasta framan í Hrund og Rúnar og lék við hvern sinn fingur - eða það hélt hann. Eitthvað virtist Rúnari hins vegar misboðið eftir að Grímur, í mesta sakleysi, fékk pabba til að losa sig við litla kúkableyju sem var farin að angra hann. Þegar pabbi losaði bleyjuna og í ljós kom afrakstur mikils erfiðis hljóðaði Rúnar og stökk út úr herberginu. Kom síðan til baka nokkru síðar með plastpoka og vildi að pabbi setti bleyjuna ofan í hið snarasta. Grímur ákvað þrátt fyrir þetta að hann mundi ekki erfa þetta við Rúnar, því að öðru leyti virtist þetta hin besti piltur.
Grími Loga þótti Hrund líka spennandi. Hún var með kúlu á maganum þar sem frændi hans mun vera geymdur þessa stundina. Sá er væntanlegur í heiminn fyrir lok mars. Það er nú ekkert lítið spennandi, að fá lítinn frænda! Þá verður Grímur ekki lengur minnstur og getur þá klipið litla frænda sinn eins og hann efaðist ekki um að stóra frænka sín, Rakel Mirra, ætti eftir að gera um leið og hún kæmist að honum. Hún er þegar farin að gera sig líklega.

Pabbi kemur heim frá Seattle

Þá er pabbi loksins kominn heim eftir að hafa í átta daga vanrækt sinn einkason! Hann kom klifjaður af allskyns varningi sem mamma hafði pantað á netinu og látið senda á hótelið: eldhúshnífur úr eðalmálmi, panna úr eðalmálmblöndu, DVD og myndavél (sem reyndar er afmælisgjöf). Við þetta bættist síðan kíló af snyrtivörum sem pabbi safnaði saman af mikilli samviskusemi.

Pabbi nýtti einnig tímann í Ameríku m.a. til þjóðfélagsrannsókna á amerísku samfélagi og fór á NBA körfuboltaleik, Seattle Supersonics vs. Orlando Magic, ásamt því að gera fréttaskýringaþáttum (og þar af leiðandi auglýsingum) skil á síðkvöldum. Frumniðurstöður þeirra rannsókna urðu þær að íbúar vesturstrandarinnar séu fársjúkir offitusjúklingar. Bjargföst sönnun þessa voru auglýsingatímarnir sem sýndu fátt annað en m.m. megrunakúra og pillur og plástra við verkjum og sjúkdómum sem þú ert klárlega með en veist að öllum líkindum ekki af. (Þess má geta að pabbi hafði gert svipaða rannsókn í sumar þar sem hann var staddur í bílaborginni Atlanta, þar sem akreinarnar eru taldar í tugum. Þá varð niðurstaðan öllu einfaldari: BÍLL! Allt á sér upphaf og endi í bílum... Í farangurgeymslu bílsins hefur lífshamingjunni og leyndardómum tilverunnar verið snyrtilega komið fyrir í fimm stórum ferðastöskum sem allar rúmast auðveldlega í stóru skottinu. Fölur, fár, feitur eða fól – skiptir engu ef þú ert á rétta bílnum.)

Eftir að hafa skjálfandi læðst í gegnum tollinn með myndavélina og allt hitt dótið hennar mömmu, kom pabbi loksins heim, eftir 18 tíma ferðalag. Hann var auðvitað kominn með sitt klassíska Seattle kvef sem doktor Gummi úrskurðaði að væri berkjubólga eftir að pabba varð á að hósta í símann síðar um daginn. Mamma og Grímur Logi á móti Halli pabba með stírurnar í augunum. Grímur Logi var vel út sofinn og lék við hvern sinn fingur við heimkomu föður síns. Hjalaði og sýndi sína eftirsóttu, en sjaldséðu, spékoppa hvað eftir annað. Þetta voru miklir fagnaðarfundir sem lauk með því að allir sofnuðu og sváfu fram til hádegis.

Nýjar myndir komnar

Er búin að setja inn nýjar myndir frá því í janúar á flickr.
Í gær fórum við Grímur í montferð niður í vinnu t.a. sýna hann. Hann var hinn rólegast og svaf u.þ.b. allan tímann. Ég ætlaði svo að bruna heim áður en hann næði að rumska en hann lét ekki plasta sig og heimtaði sjúss áður en við færum. Það var minnsta mál. Svo kíktum við í Nóatún - kom honum skökkum fyrir í barnastólnum í kerru,vissi ekki að væru með kerru með barnastól á staðnum.leit frekar skrautlega út. Skelltum grilluðum kjúklingi og fleiru handa mömmuni í kerruna og brunuðum svo heim.

Ég er byrjuð að lesa bók sem heitir The Baby Whisperer - Solves All Your Problems. Ekki það að séu sérstök vandamál í gangi, en manni langar að læra betur á barnið sitt og athuga hvort að sé smám saman hægt að koma rútínu á ungann. Maður þarf bara að hafa tíma til að lesa blessuðu bókina!

Fjarverslað í Seattle og næ ekki að sofna fyrir kl. 3

Við Grímur erum í góðu standi saman. Við söknum að sjálfsögðu Halls,en nú styttist í heimkomu. Var einmitt að tala við hann áðan. Hann er alveg hlessa á hvað húsmóðirin getur verslað. Ímyndið ykkur hvað ég gæti verslað ef ég væri á staðnum. Hann stakk upp á að gefa mér flotta stafræna myndavél í afmælisgjöf áður en hann fór til Seattle(verð þrítug 2. febrúar). Ég var ekki lengi að finna mér eina slíka. Pantaði hana og var send frá New York á hótelið hans Halls. Svo pantaði ég af sjálfsdáðun japanskan santoku kokkahníf (ógislega flottur og aðal tískuhnífurinn í kokkanördaheiminum) og steikingarpönnu. Maður verður að halda eldhússafninu við:) Svo var Hallur sendur í mallið og keypti handa mér gommu af Origins snyrtivörum. Ég verð að halda mér við í heimilissælunni,skrúbba mig og shæna. Í síðasta lagi á hann að kaupa Pop Tarts handa mér,sem er sæta-ristabrauð sem ég sakna ferlega frá fortáningsárum mínum í Bandaríkjunum;Hagkaup hefur ekki staðið sig í að kaupa þetta inn.

Eins og kom fram erum við Grímur í góðum málum saman. Ég datt reyndar úr leik þegar ég fékk þessa pest en ég er orðin nokkurn vegin stálslegin. Í gær fórum við og fengum okkur göngutúr niður í bæ,keyptum lax í Fylgifiskum (sem mér tókst svo að slátra,en ekki meira um það);fékk mér café latte til að taka með,nú hangir maður ekki lengur á kaffihúsum eins og ekkert sé. Við höfum nú reyndar stundað kaffihúsin,en erfiðara þegar ekki er hægt með góðu móti að taka vagninn með og barnatalstöðin er ekki með í för. Í nótt var svo Grímsunginn óvenju mikið vakandi og ég var orðin frekar frústreruð klukkan 5 og sá mig fyrir mér afhenda Halli erfðaprinsinn á flugvellinum á sunnudaginn,ha,ha,en stemmingin var orðin talsvert betri skömmu fyrir hádegi þegar 2 fínir lúrar voru að baki. Ég er búin að vera að nátthrafnast undanfarnar nætur, reyni að mana upp í að fara að sofa en á eitthvað erfitt með það.

Grímur vex og dafnar. Hann rauf 5 kg múrinn - var orðinn það þegar ljósmóðirinn af heilsugæslunni kom að vigta hann á mánudaginn .Hafði þyngst um 400 g á einni viku,sem er tvöfalt miðað við meðalþyngdaraukningu á viku,ekki slæmt að eiga svona rjómamömmu:) Svo snéri hann sér af maganum á bakið á þriðjudaginn og skartar nokkrum brosum yfir daginn. Amma Guðrún og svo amma Hanna og Dúna langamma sáu meira að segja hægri spékopp,ég er einmitt búin að vera spennt að sjá hvort hann fái spékoppa frá pabba sínum. Síðast og ekki síst sló hann svefnmet í vikunni og svaf í rúma 8 tíma yfir nóttina!

Þá skelli ég mér í háttinn,gaman að sjá hvernig sofið verður í nótt,það er alltaf eitthvað spennandi að gerast á Birkimelnum.

E.S. Skylda að skrifa í gestabókina!

Bréf frá pabba í Ameríku,

Elsku Grímur Logi minn, nú er pabbi kominn til Ameríku og situr raunar í augnablikinu í flugvél á leið frá borginni Minneapolis til borgarinnar Seattle. Ég verð í Ameríku í rúma viku og við sjáumst þvi ekki fyrr en sunnudaginn 15. Janúar. Þetta er í fyrsta skipti sem pabbi sefur ekki hjá þér kæri Grímur minn og þó ég sé orðinn ofsalega þreyttur þá veit ég að það verður erfitt að sofna í nótt og heyra ekki andadráttinn þinn litli meistari. Ég veit samt að þið mamma eigið eftir hafa það gott saman, fara í göngutúra, fá gesti o.s.frv.
Þú veist að mamma er frekar slöpp í augnablikinu, einhver flensa. Þá þarft þú, kúturinn minn, að vera sérstaklega prúður og góður:
- fara í háttinn á skikkanlegum tíma á kvöldin (ekki seinna en á miðnætti)
- sofa góða dúra yfir nóttina, helst ekki minna en sex tíma samfleytt
- ekki gráta mikið, bara rétt láta vita hvenær þú er svangur og hvenær þarf að skipta á
- mikilvægast af öllu grímsunginn minn er þó að spara ekki brosin. Vertu duglegur að brosa framan í mömmu sína þá batnar henni örugglega mjög fljótt

Þó pabbi sé í burtu í nokkra daga þá verðum við í góðu sambandi og kannski við prufum nýju vefmyndavélin svo ég geti fylgst með þér? Ég veit að annars fæ vægt áfall þegar ég kem til baka því þú verður án efa orðinn miklu stærri og feitari en þegar ég fór, þú verður kominnn vel yfir fimm kílóin, svei mér þá!
Elsku loginn minn, brostu til allra sem þú hittir frá mér og sérstaklega mömmu – þú manst.

Mínar kærustu kveðjur,
pabbi

Hér hefst ævintýri Gríms Loga Hallssonar

Takið eftir því að hér er aðeins um upphaf að ræða – mætti kannski segja inngang. Ævintýri Gríms Loga munu halda áfram langt umfram það sem hægt verður að lesa um hér. Þau munu verða æ meira spennandi og safaríkari eftir því sem á líður og vilji lesendur heyra meira af þeim ættu þeir að kynnast kappanum sjálfum. Þeir fá þá ekki aðeins að fylgjast með ævintýrunum heldur er næstum alveg öruggt að þeir muni taka þátt í þeim líka… og hver vill ekki taka þátt í ævintýri?

Grímur Logi kom í heiminn snemma morguns þann 16. desember 2005. Strax var ljóst að Grímur er sonur móður sinnar og gerir hlutina með sínum hætti. Í þeim anda kom Grímur í heimin eins og englar stíga niður af himnum – með fæturna fyrst. Nánar tiltekið sýndi Grímur heiminum vinstri fótinn og punginn fyrst. Í kjölfarið fylgdi rassinn, hægri fóturinn, búkurinn og hendurnar. Hausinn lét hins vegar bíða eftir sér í nokkrar mínútur – svona rétt til að byggja upp meiri spennu.
Eins og lesendum er líklega þegar orðið ljóst ákvað móðir Gríms Loga, Hildigunnur Ægisdóttir, að láta það eftir piltinum að koma í heiminn með þessum óvenjulega hætti. Nú til dags er það þó orðið all fátítt að íslensk börn komi í heiminn á þennan hátt. Að jafnaði eru svona sérlundaðir prakkarar teknir með keisaraskurði án nokkurra málalenginga. En mamma hans tók slíkt ekki í mál og neitaði raunar öllum inngripum fyrr en allt um þryti, hvað þá heldur deyfingum. Hildigunnur, sem er þekkt fyrir að vera afburðar námsmaður, nálgaðist fæðinguna á margan hátt eins og stórt og mikið próf. Hún hafði ekki fyrr komist að því að hún væri þunguð en fræðslubækur um meðgöngu og fæðingu fóru að flæða inn á heimilið með þeim afleiðingum að hún er nú orðinn “premium” viðskiptavinur hjá AMAZON.COM. Einnig hermir sagan að það sé vart til sú heimasíða á veraldarvefnum þar sem orðin fæðing og/eða meðganga koma fyrir, sama á hvaða tungumáli, sem Hildigunnur hefur ekki heimsótt. Hún sótt einnig öll þau námskeið og gerði allar þær æfingar sem forskeytið meðganga-. Elja hennar var óþrjótandi. Enda skilaði hún sér og hún dúxaði algjörlega að mat viðstaddra í þessum tvískipta áfanga “Meðganga og fæðing 103”. Fréttir herma að ljósmæður Landspítalans séu þegar farnar að segja sögur og syngja söngva um þess sérstæðu og vel heppnuðu fæðingu.

Eins og áður segir kom Grímur Logi í heiminn 16. des. 2005. Hann var örlítið þreytulegur þegar hann kom út, enda hafði hann hangið á hausnum í nokkrar mínútur áður en hann loks gat smælað framan í heiminn. Hann var þó fljótur að jafna sig og var tilbúinn að taka á móti gestum strax síðdegis þegar hann bauð til sín öfum sínum og ömmum ásamt nokkrum frændsystkinum. Hann var svolítið hissa á að sjá allan þennan fjölda af fólki því þetta voru miklu fleiri afar og ömmur en hann hafði gert sér í hugarlund, átta talsins! Það verða a.m.k. gleðileg pakkajól hjá mér hugsaði Grímur með sér og brosti.

Aðeins rúmum sólarhringi eftir að Grímur steig úr móðukviði var hann kominn heim til sín, það var honum a.m.k. sagt. Fljótlega eftir að hann kom þangað hitti hann tvo nýja afa… þetta ætlaði engan endi að taka. Það var gott að koma heim: þægileg vagga, hlýlegt umhverfi og brjóstamjólkin farin að aukast til muna.

Dagarnir liðu, gestir komu og fóru, mjólkin gersamlega flæddi úr Hildigunni mömmu, pabbi fagnaði hverri kúkableiu og Grími leið eins og blóm í eggi. Á sjötta degi dróg til tíðinda. Þá var Grímur Logi dúðaður í einhvern bangsagalla sem leit svolítið undarlega út, hann mótmælti í fyrstu en fann svo hvað þetta var mjúkt og þægilegt. Hann ákvað að stoltið skildi að víkja. Litla fjölskyldan hélt aftur upp á spítala þar sem e-r karl (kannski enn einn afinn?) þuklaði á Grími og brosti til hans. Grímur brosti til baka, a.m.k. í huganum.
Eftir þetta var haldið á niður í miðbæ og inn á veitingahús þar sem foreldrarnir fengu sér snæðing, en Grímur ákvað að nú væri nóg komið af hasar og lygndi aftur augunum.

Jólin komu og fóru. Aðfangadegi eyddi Grímur í Kópavogi hjá afa Ægi og ömmu Rögnu. Það var eins og hann hafði búist við, pakkaflóðið ætlaði engan endi að taka: föt, leikföng, tæki og tól. Grímur var orðinn alveg ringlaður og meikaði ekki að taka upp síðust pakkana, lét pabba og mömmu það eftir...