Takið eftir því að hér er aðeins um upphaf að ræða – mætti kannski segja inngang. Ævintýri Gríms Loga munu halda áfram langt umfram það sem hægt verður að lesa um hér. Þau munu verða æ meira spennandi og safaríkari eftir því sem á líður og vilji lesendur heyra meira af þeim ættu þeir að kynnast kappanum sjálfum. Þeir fá þá ekki aðeins að fylgjast með ævintýrunum heldur er næstum alveg öruggt að þeir muni taka þátt í þeim líka… og hver vill ekki taka þátt í ævintýri?
Grímur Logi kom í heiminn snemma morguns þann 16. desember 2005. Strax var ljóst að Grímur er sonur móður sinnar og gerir hlutina með sínum hætti. Í þeim anda kom Grímur í heimin eins og englar stíga niður af himnum – með fæturna fyrst. Nánar tiltekið sýndi Grímur heiminum vinstri fótinn og punginn fyrst. Í kjölfarið fylgdi rassinn, hægri fóturinn, búkurinn og hendurnar. Hausinn lét hins vegar bíða eftir sér í nokkrar mínútur – svona rétt til að byggja upp meiri spennu.
Eins og lesendum er líklega þegar orðið ljóst ákvað móðir Gríms Loga, Hildigunnur Ægisdóttir, að láta það eftir piltinum að koma í heiminn með þessum óvenjulega hætti. Nú til dags er það þó orðið all fátítt að íslensk börn komi í heiminn á þennan hátt. Að jafnaði eru svona sérlundaðir prakkarar teknir með keisaraskurði án nokkurra málalenginga. En mamma hans tók slíkt ekki í mál og neitaði raunar öllum inngripum fyrr en allt um þryti, hvað þá heldur deyfingum. Hildigunnur, sem er þekkt fyrir að vera afburðar námsmaður, nálgaðist fæðinguna á margan hátt eins og stórt og mikið próf. Hún hafði ekki fyrr komist að því að hún væri þunguð en fræðslubækur um meðgöngu og fæðingu fóru að flæða inn á heimilið með þeim afleiðingum að hún er nú orðinn “premium” viðskiptavinur hjá AMAZON.COM. Einnig hermir sagan að það sé vart til sú heimasíða á veraldarvefnum þar sem orðin fæðing og/eða meðganga koma fyrir, sama á hvaða tungumáli, sem Hildigunnur hefur ekki heimsótt. Hún sótt einnig öll þau námskeið og gerði allar þær æfingar sem forskeytið meðganga-. Elja hennar var óþrjótandi. Enda skilaði hún sér og hún dúxaði algjörlega að mat viðstaddra í þessum tvískipta áfanga “Meðganga og fæðing 103”. Fréttir herma að ljósmæður Landspítalans séu þegar farnar að segja sögur og syngja söngva um þess sérstæðu og vel heppnuðu fæðingu.
Eins og áður segir kom Grímur Logi í heiminn 16. des. 2005. Hann var örlítið þreytulegur þegar hann kom út, enda hafði hann hangið á hausnum í nokkrar mínútur áður en hann loks gat smælað framan í heiminn. Hann var þó fljótur að jafna sig og var tilbúinn að taka á móti gestum strax síðdegis þegar hann bauð til sín öfum sínum og ömmum ásamt nokkrum frændsystkinum. Hann var svolítið hissa á að sjá allan þennan fjölda af fólki því þetta voru miklu fleiri afar og ömmur en hann hafði gert sér í hugarlund, átta talsins! Það verða a.m.k. gleðileg pakkajól hjá mér hugsaði Grímur með sér og brosti.
Aðeins rúmum sólarhringi eftir að Grímur steig úr móðukviði var hann kominn heim til sín, það var honum a.m.k. sagt. Fljótlega eftir að hann kom þangað hitti hann tvo nýja afa… þetta ætlaði engan endi að taka. Það var gott að koma heim: þægileg vagga, hlýlegt umhverfi og brjóstamjólkin farin að aukast til muna.
Dagarnir liðu, gestir komu og fóru, mjólkin gersamlega flæddi úr Hildigunni mömmu, pabbi fagnaði hverri kúkableiu og Grími leið eins og blóm í eggi. Á sjötta degi dróg til tíðinda. Þá var Grímur Logi dúðaður í einhvern bangsagalla sem leit svolítið undarlega út, hann mótmælti í fyrstu en fann svo hvað þetta var mjúkt og þægilegt. Hann ákvað að stoltið skildi að víkja. Litla fjölskyldan hélt aftur upp á spítala þar sem e-r karl (kannski enn einn afinn?) þuklaði á Grími og brosti til hans. Grímur brosti til baka, a.m.k. í huganum.
Eftir þetta var haldið á niður í miðbæ og inn á veitingahús þar sem foreldrarnir fengu sér snæðing, en Grímur ákvað að nú væri nóg komið af hasar og lygndi aftur augunum.
Jólin komu og fóru. Aðfangadegi eyddi Grímur í Kópavogi hjá afa Ægi og ömmu Rögnu. Það var eins og hann hafði búist við, pakkaflóðið ætlaði engan endi að taka: föt, leikföng, tæki og tól. Grímur var orðinn alveg ringlaður og meikaði ekki að taka upp síðust pakkana, lét pabba og mömmu það eftir...
