Í dag skrapp Grímur í heimsókn til Rúnars frænda síns og Hrundar, konunar hans. Hann var ekki einn í för heldur fylgdu honum foreldrar hans og frænkur hans tvær: Sólveig og Rakel Mirra. Grímur var að hitta Hrund og Rúnar í fyrsta skipti og fór prýðilega vel á með þeim.
Grímur Logi er einn af þessum fáu íslensku karlmönnum sem kann sig, a.m.k. segir Arngunnur móðursystir hans að íslenskir karlmenn kunni sig ekki og heldur sig í Bretlandi einkum af þeim sökum, en það er önnur saga. Grímur brosti því sínu breiðasta framan í Hrund og Rúnar og lék við hvern sinn fingur - eða það hélt hann. Eitthvað virtist Rúnari hins vegar misboðið eftir að Grímur, í mesta sakleysi, fékk pabba til að losa sig við litla kúkableyju sem var farin að angra hann. Þegar pabbi losaði bleyjuna og í ljós kom afrakstur mikils erfiðis hljóðaði Rúnar og stökk út úr herberginu. Kom síðan til baka nokkru síðar með plastpoka og vildi að pabbi setti bleyjuna ofan í hið snarasta. Grímur ákvað þrátt fyrir þetta að hann mundi ekki erfa þetta við Rúnar, því að öðru leyti virtist þetta hin besti piltur.
Grími Loga þótti Hrund líka spennandi. Hún var með kúlu á maganum þar sem frændi hans mun vera geymdur þessa stundina. Sá er væntanlegur í heiminn fyrir lok mars. Það er nú ekkert lítið spennandi, að fá lítinn frænda! Þá verður Grímur ekki lengur minnstur og getur þá klipið litla frænda sinn eins og hann efaðist ekki um að stóra frænka sín, Rakel Mirra, ætti eftir að gera um leið og hún kæmist að honum. Hún er þegar farin að gera sig líklega.
