Sviti og kvef

Nú líður mér vel, eftir að hafa farið i góðan Body Combat púltíma í ræktinni. Þar er boxað út í loftiðe og sparkað og hoppað, jú og öskrað aðeins. Var reyndar sannfærð um að ég væri að fara í Body Pump tíma, en annað kom í ljós. Það var reyndar besta mál, þó ég væri ekki í góðum haldara fyrir skopp, ekki sérlega sniðugt fyrir mjólkurfullu brjóstin, en þetta reddaðist og ég hélt bara vel fyrir þau þegar við gerðum hnélyfturnar.

Annars er Hanna Freyja litla komin með kvef - aftur. Var líka kvefuð fyrir um 3 vikum. Það rann vel úr nefinu og var ansi lítil í dag greyið.

Henni liggur ansi mikið á að ná þessu "mótóríska". Byrjaði að skríða að hermannasið fyrir 2 mánuðum og er nú farin að sitja nokkuð stöðug. Svo byrjaði hún á því fyrir viku að tosa sig upp í standandi stöðu. Þetta gerir hún við sófan, við kassa í eldhúsinu, við ryksuguna og við klósettið (og nagar setuna, namminamm).

Grímur Logi byrjaði á nýjum leikskóla í lok október og það gengur mjög vel. Leikskólinn, eða "børnehaven", heitir Melita og þar er skipst á að vera 2 vikur í leiskólanum, sem er hér nálægt og 2 vikur í "sveitinni"/úthverfi í Birkerød. Þar er líka venjuleg leikskólaaðstaða og náttúra í kring, þess vegna er þetta kallað "skovbørnehave".
Grímur fær frí í leikskólanum á morgun og verður heima með mér og orkudísinni.

Hafið það gott og góða helgi.

Krúnurakaður peyji

Við Grímur og Rambólína erum heima í dag í rólegheitum. Grímur var líka heima í gær og við fórum með Garðari, Söru, Ísabellu og Ísaki í Frederiksberg dýragarðinn. Það var nokkuð gott hjá mér bara að komast út úr húsi, því það ætlaði aldrei að takast. Hallur hafði skroppið á undan í skólann og ég fór því ein með þau af stað. Fyrst var litla sett út að sofa og hún var óvenju lengi að sofa, og kom svo í ljós að hún hafði kúkað og því þurfti að fara inn með hana til að skipta á henni. Svo var ég að klæða mig og fá mér að borða og þegar ég ætlaði að drífa okkur út var Grímur sofnaður og slefandi í sófanum. Því þurfti ég að bera hann, fyrst á klósettið og svo út í vagn. Loks komumst við af stað með skiptitösku, nesti, pollagalla og ég veit ekki hvað.

Komumst svo á leiðarenda til Halls og hinna. Grímur svaf reyndar lengur en var vakinn í nýja flotta fílahúsinu. Það er alltaf jafn gaman fyrir krakkana að vera í dýragarðinum, þótt það hafi byrjað að rigna og stemmningin verið haustleg. Grími finnst voða gaman að vera með Ísaki og Ísabellu, og þau eru voða góð við hann, leiddu hann um og klöppuðu honum.

Hallur tók sig og rakvélina til í gær og rakaði hárið á Grími, fékk s.s. "kreppuklippingu". Fyrst þurfti að múta honum til að setjast í rakarastólinn með frostpinna. Svo varð rakvélin rafmagnslaus og Hallur mútaði honum með rúsínum. Aftur varð rakvélin rafmagnslaus og pollanum var mútað aftur með Hafra Fras, til að klára að snyrta hárið. Held reyndar að síðustu múturnar hafi ekki alveg verið nayðsynlegar. Núna er Grímur vel stuttklipptur og hefur elst um hálft ár. Ég set hérna mynd inn sem fyrst, vil ekki fara inn í herbergi núna að ná í myndavélina, þá vaknar litla alveg örugglega.

Við Grimur ætlum að baka kanilsnúða í dag, það var reyndar "Stóri bakstursdagur", að dönskum sið, í gær. Þá bökuðum við Grímur reyndar brauðbollur, hann er mjög áhugasamur. Hann var t.d. spældur í gærmorgun, þegar hann sá að ég hafði sett in í ofn, og hann hafði ekki fengið að hjálpa til. Ég er orðin ansi lunkin í að henda inn brauðdeigi í ísskáp að kvöldi til sem maður bakar svo morguninn eftir. Þetta er algjör snilld, maður hnoðar ekki neitt, hrærir bara saman og hendir inn í ísskáp, tekur 3 mínútur. Sýni ykkur kannski snúðana síðar, ef þið eruð heppin:)

"Dejlig" haustdagur

Mikið var fínn dagur í dag. Grímur Logi fékk frí á vöggustofunni í tilefni haustfrís, sem er í skólum núna í Danmörku og við þrjú dunduðum okkur í morgun þangað til að Hallur kom heim. Við Grímur fórum svo í bíó að sjá Diskó-ánamaðka með Svönu og Skarphéðni. Strákarnir fengu sér popp og sódavatn og skemmtu sér vel. Grímur var aðeins að passa upp á poppið sem við deildum, hann hélt á því og þegar ég stakk hendinni ofan í flýtti hann sér að stinga höndinni ofan í líka:) Svo eftir á hljópu þeir um pallana og tröppurnar fyrir ofan og við kíktum inn á bókasafn, þeir strákarnir léku sér með dót og við Svana lásum sorpritin. Þrömmuðum svo heim og kíktum út í garð heima.

Svo var liðið háttað og gaf Hönnu Freyju að borða og súpa þangað til að hún ældi 4 sekúndu langri bunu á mig alla! Barnið var búið að fá að borða og súpa hjá Halli og ég hélt áfram að gefa henni áður en hún fór í háttinn, svo að hún væri örugglega södd og þetta endaði svona skrautlega. Þurfti að fara í sturtu eftir á. Eftir háttinn kom Hallur með mat handa mér og svo fór hann í bíó með Garðari.

Hugsum mikið til Íslands og til fólksins okkar. Er þetta þó ekki ágætur tími til að búa í útlandinu. Hlökkum til að sjá alla þegar við komum í desember.

Nýjar myndir

Ókei, við vitum öll að ég hef verið mjög léleg í að blogga eftir að fyrstu vikurnar eftir komu Hönnu Freyju voru liðnar. En ... ég er alla vega búin að setja slatta af nýjum myndum inn á Flickr. Allt sem er merkt *NÝTT*, er jú nýtt, og nær nokkuð aftur í tímann. Þarf meira að segja að setja jólamyndirnar inn. Kíkið á þetta hér .

Hanna Freyja 4 mánaða

Í dag er Hanna Freyja, elsku litla dóttir mín, 4 mánaða og það er dálítið ótrúlegt. Tíminn þýtur hjá og þetta er allt of fljótt að líða, þau eru svo stutt svona lítil þessi litlu yndi. Áður en ég veit af, verður hún 7 mánaða, jú og svo eins árs. Hér eru 2 myndir teknar í dag eftir að Grímur Logi stóri bróðir kom heim af leikskólanum.

Ég segi ekki meira í bili, er komið fram yfir "nýja" háttatímann minn.

Þessi bloggþögn átti ekki að vera svona ferlega löng, ætlaði bara að taka smá pásu á Íslandi. Svo er alltaf erfiðara og erfiðara að byrja aftur!

Ísland,hér komum við

Hvor er ungabarnið?

Pakka,pakka,pakka

Sem sagt þrefalt pakka, enda er ég að pakka fyrir þrjá. Þar sem þetta er venjuega langt og strangt ferli, er ég byrjuð að pakka fyrir þriðjudaginn. (Halli finnst mjög gaman að gera grín að pökkunarathöfnum mínum - þar á meðal að taka allt saman sem ég gæti mögulega þurft og sé svo hvað það er mikið og byrja að tína frá). Ég er alla vega búin að taka n.k. vegin saman fyrir Grím og Hönnu Freyju og á eftir að pakka fyrir mig og taka saman myndavél og tengt því. Það er nóg að huga að! Svo á maður til svo mikið af fötum á þessi kríli og ég reyni að hugsa að geri nú ekki til þó að komist ekki í ákveðin bol eða kjól í mánuð. Er með svona komplex að mér komi til með að líða illa ef ég fatta að ég sé ekki með eitthvað sem væri annað hvort sniðugt, eða bráðnauðsynlegt að hafa! Svo verður maður að vera heilbrigður og láta ekki "hluti" stjórna sér. Enda er ég mjög heilbrigð... jæja, held að sé komin næturgalsi í mig og venjulegi háttatíminn 00:30, er liðinn. !

Hvað varðar dagskýrsluna, þá fórum við Grímur og Hanna með Svölu nágranna og Kristjáni syni hennar í Lindevang garðinn, þ.s. við busluðum í stóru vaðlauginni, kíktum á leiktækin og strákarnir hlupu um í garðinum. Var mjög gaman og notalegt, enda veðrið þvílíkt, um 28 stig eða tæplega. Það er búinn að vera dálítill vindur sem kælir niður, þótt að hann hafi verið minni í dag. Hér er spáð sól áfram og um 25 stigum, en sé að veðurspáin á Íslandi er rigning og um 11 stig.. humm, eins gott að maður er ekki að koma vegna veðursins.

Þá er líka gott að vera krónískur ofpakkari eins og ég og vera græjaður í allt mögulegt veður, muhaha...

Hlökkum til, hlökkum til, hlökkum til !!!

"Allar áhyggjur eru þurrkaðar út ... Hakuna matata"

Þessa helgi eru Frederiksberg dagar, árleg hátíð, með ýmsum viðburðum og stemmningu á götunum. Við þrjú drifum okkur út, eftir að hafa reynt árangurslaust að fá einhverja af nágrönnum okkar með. Ég var eins og Afríkumamma, með Hönnu Freyju í 'slinginum' og Grím í kerrunni sinni. Á Godthåbsvej gerðum við tilraun til að kaupa sandala handa Grími, en hann var ekki hrifinn af því að máta sandala. Fann reyndar pínkulitla reimaða skó sem hann vildi endilega prófa. Við hrökkluðumst út úr búðinni og héldum áfram á Falkoner torgið. Þar var verið að spila tónlist og koma upp bjórbásum og fleira. Við fórum svo á bókasafnið, þar voru krakkar að spila tónlist niðri hjá barnadeildinni. Hallur kom að hitta okkur þar og Hanna Freyja fékk að súpa. Svo fengum við okkur ís á Smallegade og skoðuðum aðeins endurnar í Frederiksberg garðinum. Hallur veifaði svo bless og ég gerði aðra sandalatilraun. Við vorum rétt komin inn í búðina þegar hún var rýmd ásamt öðrum búðum á hæðinni. Það mætti halda að það væri eitthvað samsæri í gangi! Svo þegar við gerðum aðra tilraun, voru auðvitað sandalarnir ekki til í réttu númeri, týpískt!

Fórum svo aðeins út í garð þegar komum heim og borðuðum svo afganga frá því hamborgarakvöldinu mikla í gær. Grímur hóf raust sína eftir mat og söng mjög ákveðið "engar áhyggjur" lagið úr Lion King, með sinni túlkun á textanum og söng sífellt hærra og ákveðnara. "Allar áhyggjur eru þurrkaðar út..simbi ljón!... hakuna matatan"

Ég er byrjuð að pakka fyrir Ísland. Að fenginni reynslu byrja ég snemma, þetta er mjög langur og flókinn ferill, hvað þá þegar börnin eru orðin tvö.

Það var að sjálfsögðu blessuð blíðan í dag, átti að ná um 28 stigum. Sem betur fer er ágætis vindur til að kæla mann niður. Það verður víst svipað veður á morgun, við stefnum á stóra vaðlaug í nágrenninu, þar sem eru líka leiktæki og garður. Grímur verður ánægður með að busla þar.

Hanna Freyja varð 2 mánaða og fékk vegabréf

Litla elskan okkar varð 2 mánaða í dag og við héldum upp á það með að sækja vegabréf handa henni. Við fórum þrjú héðan heima frá, tók litla eilífð að koma okkur út úr húsi. Ég rúllaði Hönnu Freyju út í vagninum og Grímur fylgdi á eftir á Puky hjólinu sínu. Við hittum Hall á Metro lestarstöð og fórum út á Kristjánshöfn. Þar var flott sumarstemmning og "dejligt" að labba hjá síkjunum og bátunum. Við fórum í íslenska sendiráðið og fengum bráðabirgðavegabréf handa litlu dömunni. Ég fylltist enn meiri tilhlökkun að koma til Íslands við að sjá íslenska fánann og það var voða notalegt að kíkja þarna við. Þetta gekk vel og stelpan sem tók á móti okkur var mög almennileg, einhvern veginn ekki sérlega danskt, ha, ha. Svo stoppuðum við í flottu bakaríi á leiðinni heim og Grímur Logi sofnaði í lestinni á leiðinni heim. Var við það að sofna og datt úr sætinu greyið. Hallur bar hann svo restina af leiðinni heim.

Hanna Freyja er barasta yndislegt, nema hvað. Er búin að sofa að sofa 7-8 tíma í trekk, fyrir 2 og 3 dögum, þvílíkt flott. Maður nýtur þess á meðan það varir.
Hjalar svo og brosir til okkar, þegar hún er vel hvíld og södd. Finnst líka vera að styttast í hláturinn hjá henni. Mér finnst hún líkjast Grími sífellt meir.
Grímur knúsar hana oft á dag, er farin að taka hana að sér og gefa henni svona bjarnarknús. Það er verra að henni finnst það ekki sérlega þægilegt, einhvern vegin fer hún oft að kvarta þegar hann greyið fær að halda á henni, eins og það sé ekki eins þægilegt og að liggja hjá stórri fullorðinni manneskju. Hann er þó farinn að hjálpa til þegar hún grætur, í dag strukum við henni um kollinn og "ussuðum" og það virkaði vel. Grímur er orðin mun virkur í að leika með dúkkuna sína, Kára litla. Í dag hafði hann sett hana í kerruna sína og fékk mig til að hjálpa við að spenna ólarnar og breiddi svo teppi yfir dúkkuna.

Loksins rigning

Við Grímur Logi sitjum í rólegheitum inni í stofu, ég búin að vera að dútla við þvott og heimilisstörf og hann að horfa á Simba sinn í Konung Ljónanna. Það er uppáhalds skemmtiefnið um þessar mundir og vill helst ekki horfa á annað. Fyrir utan alla ljónstilburðina í honum sjálfum, sem byrjuðu eftir að Hanna amma hans kom með videóspóluna um daginn. Hann skríður um og urrar og lifir sig fullkomlega inn í ljónsgervið. Eftir að ég sagði einu sinni að ég væri mömmuljónið og "látið þið ungana mína vera" og hvæsti og sýndi tennurnar, spyr hann mig í ljónuleiknum : "ertu mömmuljónið?".

Eins og fyrirsögnin gaf til kynna, er hér rigning. Ég segi "loksins", því að það er búið að vera sól eða að hluta til sól í um 10 daga held ég. Það er því ágætis pása að hafa svona inni-veður og getað dólað sér inni án þess að hafa slæma samvisku að vera ekki hoppandi um úti við. Ég held að það Íslendingurinn í mér (eða á öxlinni á mér) sem finnst að maður eigi að vera úti við þegar það er sól og gott veður. Mér sýnist að það eigi svo að vera sól næstu daga, þannig að við "njótum" dropanna í dag. Annars er kannski hættulegt að tala svona, miðað við hvað síðasta sumar var ferlega blautt og leiðinlegt. Maður gæti kannski kallað meiri rigningu yfir sig?

Við horfðum á Eurovision saman á laugardaginn heima hjá Kára og Kristínu og var boðið líka í mat ásamt Svönu og Atla. Grímur, Skarphéðinn og Jódís skemmtu sér mjög vel saman, fyrir utan smá ósætti annað slagið sem eru ómissandi þegar maður er 2 ára. Hallur var reyndar ekki með því hann fór á Mugison tónleika ásamt félögum sínum úr skólanum. Ég fylgdist með þessu öllu og var illa ánægð með Íslendingana, hefðu verið gaman að fá fleiri stig.

Í gær vorum þið þrjú saman heima, svona "eins og venjulega" á meðan Hallur vann í ritgerð sem hann skilar á morgun. Við fórum út í garð og svo stakk Grímur upp á göngutúr, þannig að við röltum af stað. Sú ferð endaði frekar skrautlega. Við vorum stödd í götu dálítið í burtu þegar að Grímur neitaði að hjóla meira. Ég hafði reynt að sýna honum hvernig maður bremsar, sem honum fannst ekkert fyndið og svo held ég að hann orðið hvekktur þegar hann fór ansi hratt í smá halla og kom sér af hjólinu á ferð. Hann fór að leiða hjólið og varð allt í einu voða þreyttur og talaði um að hann vildi fara í dýragarðinn að skoða ljónin. Við snérum við heim og svo neitaði alveg að teyma hjólið og þegar við komum að lestarstöðinni, heimtaði hann að fara í lestina og neitaði að fara lengra. Þarna var ég komin í bobba, með Hönnu Freyju í vagninum, hjólið hans Gríms ofan á vagninum og einn lítin harðstjóra. Með einstakri mömmufærni og lof um rúsínur heima, hélt hann loks áfram með mér eftir knús og spjall. Þegar við komum loks heim, borðaði hann rúsínurnar og vildi svo meira. Ekki var mamman til í það og þá tók við þreytukast, enda klukkan orðin svo margt. Kom honum loks út í kerru eftir smá bardaga og há rúsínuóp. Úff.

Annars er lítið mál þessa dagana að koma Grími í háttinn, hann er svo mikið úti að leika sér að hann er mjög þreyttur á kvöldin. Þannig á það líka að vera. Hann sýnir líka mikla þolinmæði finnst mér, eftir að Hallur byrjaði í próftörninni les ég venjulega fyrir hann fyrir háttinn og þá er Hanna Freyja venjulega með og er oft ekki hress með að vera svona fylgifiskur og fá almennilega athygli og lætur vel vita af sér. Þetta lætur Grímur allt yfir sig ganga:)

Enn sefur Hanna Freyja, best að gera eitthvað, nú eða ekki neitt, þangað til hún vaknar.

P.S. Passaði upp á sekúndu, vaknaði um leið og vistaði færsluna!

Klósettferð á föstudegi

Grímur duglegi klósettfari var áðan á klósettinu að kúka, ég heyrði honum nostra við þetta og sturta og spjalla. Svo fór ég að huga að honum og athuga hvort hann væri ekki búinn. Þá var búinn og kúkaleifar voru á setinu hans því hann var búinn að hreyfa sig svo mikið. Stundum stendur hann á klósettinu, leggur hendunar fyrir framan sig og lyftir rassinum alveg upp og kíkir ofan í klósettið til að sjá afraksturinn. Af hverju er ég að segja frá þessu? Jú, mamma hans vaknaði hálfúrill og langaði ekki til að þrífa þetta. Fyrst var Grími skellt undir sturtuna og þrifinn bossinn og svo leit ég í kringum í mig og hugsaði "Er enginn annar sem getur klárað að þrífa þetta, því að mig langar virkilega ekki að gera þetta sjálf?"

Nú sitjum við saman í sófanum, ég með tölvuna og föstudagsblaðið frá Berlingske Tidende og Grímur hlustar á Þrír litlir grísir hljóðdisk. Hanna Freyja sefur. Ætlum svo að drífa okkur út í göngutúr þegar litla rófa vaknar. Eða svona eins mikið og maður getur drifið sig út með tvö börn.
Það er ekkert að frétta af verkfalli hjá blessuðu fóstrunum, fékk bara póst áðan frá formanni foreldrafélagsins þar sem foreldrar voru vinsamlega beðnir um að láta ekki sína "frústrasjón" bitna á þeim starfsmönnum sem eru að sjá um leikskólana, s.s. þeir ófaglærðu. Leikskólarnir/vöggustofurnar eru s.s. opnar mjög takmarkað, Grímur getur t.d. ekki farið fyrr en 29/30 maí, það tekur því ekki einu sinni að senda hann.

Við horfðum á Eurovision keppnina í gærkvöldi, Friðrik Ómar og Regína voru þvílíkt flott! Hlakka til að sjá meira af þeim annað kvöld.

Námsmanna"ekkjan" á Friðriksfjalli.

Smekkleysukvöld

Mikið er erfitt að rjúfa bloggþögnina!
Ég horfði á Eurovision forkeppnina (endurtekna) í kvöld og það er ótrúlegt hvað fólki dettur í hug. Maður býst við hallæri og furðufuglum, en sumir voru ótrúlegir, hvítir falsettuenglar og írskur brúðu-dj...það var nóg að hneykslast yfir! Annars er ekki eins mikill áhugi fyrir keppnini hér í Danmörku og á Íslandi. Það fór meira að segja fram hjá mér að fyrri undankeppnin væri í gærkvöldi.

Við fjölskyldan erum í verkfalls- og prófstemmningu þessa dagana. Það byrjaði verkfall í leikskólum hjá fóstrum á mánudaginn og Grímur Logi er því búinn að vera heima hjá okkur Hönnu Freyju. Formaður stéttarfélagsins og stjórn þess höfðu samþykkt launasamning, en 70% félagsmanna sögðu nei takk. Það lítur út fyrir að verkfallið muni vara í þó nokkurn tíma.

Þetta hefur gengið vel hjá okkur og góða veðrið hefur hjálpað til og gríðarlegur hjólaáhugi hjá Grími. Hann er búinn að fá annað hjól, flottan "Thunderbird" með hjálpardekkjum og hann er mjög einbeittur í hjólatúrunum í garðinum og þegar við förum í göngutúra.

Hanna Freyja er öll að búttast, það er gaman að sjá hvernig bætist kjöt á beinin. Lærin bæta á sig og svo kemur smá undirhaka og kálfarnir hætta að vera spóalegir. Svo fór hún að hjala þegar hún var um 5 vikna og hálf hlær með svona innsogshljóði. Hún sefur voða vel á nóttunni. Sofnaði óvenju seint í gær og svaf svo alla nóttina.

Við hlökkum mikið til að koma til Íslands 3. júní, þá fáum við nóg af félagsskap og Hallur hefur enn meiri frið til að sinna skólanum. Hann er núna að gera ritgerðarpróf sem hann skilar á morgun og svo tekur við ritgerðarsmíði eftir það.

Grímur Logi er á flottum tveggja ára aldri, það er mikið sjálfstæði í gangi og tekin smá köst annað slagið. Svo byrjaði hann í gær að láta eins og hann sé lítill, fór í vögguna henar Hönnu Freyju og heimtaði snuð, lá svo og tók því rólega og þóttist gráta. Frekar skondið að sjá. Þetta er ansi týpískt skilst mér og við að búast. Hann knúsar hana reglulega, maður þarf bara að passa að það sé ekki of fast, ekki vantar ástúðina.

Grímur er mjög duglegur á klósettinu, að pissa og "gera stórt", eins og hann var nú með fasta rútínu með koppinn sinn. Koppurinn var alltaf tekinn fram milli sjónvarpsins og sófans, alveg þétt við dótið sem var þar og snéri alltaf í sömu átt, það mátti ekki vera öðruvísi. Svo byrjaði hann smá saman, þó nokkuð seinna að sættast meira við klósettið og nú er hann nýbyrjaður að fara bara þangað. Hann klifrar upp á klósettið, erum svo miklir tossar að erum ekki komin með skemil fyrir hann og lætur fara vel um sig á bangsasetunni sinni. Svo er það alveg nýjasta að maður er beðin um að fara fram, svo hann geti fengið að vera í friði. Hann er bleyjulaus hjá okkur á daginn og fær bleyju fyrir nóttina. Hann var þó ekki byrjaður að vera bleyjulaus á vöggustofunni, stefnum á það eftir Íslandsferðina.

"Det er dejligt"

Þá er dagur að kveldi kominn og vel það. Við fjölskyldan höfðum það gott, dagurinn í dag var viðráðanlegri því að ég náði að leggja mig á sama tíma og blessuðu börnin. Hanna Freyja var sofandi og ég prófaði því að fá Grím til að sofa inni í rúmi hjá okkur, í staðinn fyrir að fara út í kerru. Hann var ekki alveg á því að sofna eftir að við lásum um Einar Áskel og Manga leynivin hans, en svo lét til leiðast að lokum. Það hefur væntanlega hjálpað til að ég var hálfsofandi við hliðina á honum. Eftir blund hjá öllum, var borðað og svo fórum við út í garð. Ég held að ég myndi hálf-klepera ef að hefðum ekki þennan blessaða garð og félagsskap frá hinum Íslendingunum í nýlendunni okkar. Það var skýjað og dálítill vindur þegar við komum út, en svo kom sólin og líka fleira fólk. Grímur var ákveðin í að keyra vagninn þegar við komum út og það mátti helst ekki hjálpa honum. Hanna Freyja svaf um það bil allan tímann sem við vorum úti, það þurfti þó aðeins að sinna henni og taka hana upp smá.


Mér datt í hug nýlega hvernig maður hugsar þetta að eignast barn í fyrsta sinn eða þegar von er á fleiri börnum í fjölskylduna. Þegar maður eignast barn í fyrsta sinn, hugsar maður með sér, hvernig verður þetta eiginlega?, og manni finnst óraunverulegt að það komi lifandi vera úr þessari stóri bumbu. Svo finnst manni líka skrýtin tilhugsun að eignast barn nr. 2, það er dálítið skondið en satt. Hvernig það verði að vera með TVÖ börn og sjá um þau BÆÐI og elska þau bæði. Alla vega, það sem mér datt í hug var að þetta með að fjölga í fjölskyldunni er dálítið eins og að ferðast til fjarlægra landa, svona eins og ég hef gert dálítið af. Manni finnst rosalega skrýtin tilhugsun að fara til Tíbet eða að fara til Afríku.. en svo þegar maður er mættur á staðinn, er maður furðu fljótur að aðlagast aðstæðum og finnast þetta vera eðlilegt, að heimsækja klaustur í Tíbet eða prútta um ávexti í Afríku. Eins fannst mér ótrúlegt að hugsa til þess að eiga tvö börn, en svo venst það líka með tímanum. Ekki það, mitt annað kríli er auðvitað nýkomið í heiminn og við eigum eftir að upplifa margt saman öll, en það er áhugavert hvernig maður aðlagast nýjum aðstæðum.

Það góða líka við að eiga eldra barn, þegar maður sinnir svona litlu barni, er að stærra barnið gefur manni jarðtengingu, því að það er jú hægt að tala við það og eiga almennileg samskipti. Þetta litla er jú svona pínu lítið og ekki farið að tjá sig mikið. Hanna Freyja er farin að brosa aðeins og það er frábært að fá svoleiðis sólskinsgeisla.

Grímur minn er farinn að sýna meiri áhuga á dönskunni og "snakka" aðeins meira við okkur. Það er dálítið síðan að hann fór að segja við okkur "Hvad er det?" og benda á hitt og þetta. Þá segjum við hvað það er á dönsku, alla vega eftir bestu getu og svo segir hann "Jaaaa". Í dag þegar við vorum að borða saman var ég að dásama hádegismatinn minn, sem var kjúklingur og salat og fleira (þetta er taktík hjá okkur Halli til að fá hann til að borða fjölbreytta fæðu) og við vorum að tala um hvað maturinn væri góður (hann var jú að borða Cheerios) og þá sagði hann "Det er dejligt", ha,ha, þetta hef ég ekki heyrt hann segja áður. Það er greinilega mikið að gerast í kollinum á honum, hann er kannski að æfa sig á okkur áður en hann fer að tjá sig meira á vöggustofunni. Hann var farinn að tala aðeins meira þar, þó ekkert í líkingu við hvernig hann talar á íslensku, en ég hugsa að danskan fari að eflast hjá honum á næstunni, það verður gaman að fylgjast með því.

Best að hætta þessu snakki, ég fer seint að sofa eins og gerist gjarnan. Eigið góðan og rauðan 1. maí á morgun.

"Ekki reyna að hvíla þig"

Við Grímur Logi og Hanna Freyja vorum saman heima í dag. Fyrsti dagurinn minn ein með börnunum:) Grímur var heima því að hluti fóstra í Kaupmannahöfn, Frederiksberg og víðar, eru í verkfalli. Það er að segja ófaglærðu fóstrurnar, lærðu fóstrurnar frestuðu sínu verkfalli um daginn, en eru þó ekki búnar að samþykkja launahækkun sína. Aðeins flókið... Af því að það vantar starfsmenn á vöggustofuna, þá geta ekki öll börnin verið í einu. Grímur skiptist á að vera í vöggustofunni í 4 daga og heima í 2 daga. Alla vega, við verðum heima saman út vikuna. Ég hugsaði með mér snemma í morgun (mjög snemma) að nú væri best að hugsa ekki með sér "oh, þetta verður meira puðið" og hugsa frekar "en hvað ég er heppin að geta verið heima með börnunum mínum". Ég reyndi svo að hafa það hugfast yfir daginn:)

Það komu smá álagspunktar, eins og þegar ég setti Grím út í vagninn og litla rófa orgaði aðeins á meðan og svo var ég orðin aðeins lúin seinni partinn, en annars lukkaðist þetta. Í morgun komu Svana og Skarphéðinn í kaffi til okkar og svo fórum við út í garð í góða veðrið og sólina seinni partinn. Það er hætta-með-bleyju-þjálfun í gangi hjá Grími og hann var því bleyjulaus úti í garði. Svo gerðist reyndar smá pyssuslys hjá honum undir lokin, þrátt fyrir að ég væri nýbúin að spyrja hvort hann þyrfti á klósettið. Það er auðvitað óþægilegt að vera með blautar buxur, þannig að hann ætlaði að tosa allt niður um sig úti í garði. Ég var ekki alveg á því.

Grímur er voða góður við Hönnu Freyju. Held þó að hann sé farinn að átta sig meira á ástandinu, núna þegar litla systir er orðin mánaðargömul og sér að hún er komin til að vera. Í gær og í dag sat hann í stólnum sínum við eldhúsborðið og hrópaði í áttin að vöggu Hönnu Freyju (sem var þó ekki í henni) : "Þetta er MÍN mamma!". Hann hefur líka verið örlítið mömmuveikur og verið að leggja áherslu á að ég sé mamma hans.

Í gær, þegar hann var nývaknaður og kúrði uppi í rúmi hjá okkur, var ég ansi þreytt því að Hanna Freyja hafði vaknað um hálf fimm og vakti í um klukkutíma, aldrei þessu vant. Ég var því vel mygluð um 7 leytið og lygndi aftur augunum með þau litlu sitt hvoru megin við mig. Þá spurði Grímur "Hvað ertu að gera mamma?". Ég svaraði "Ég er að reyna að hvíla mig", og þá sagði þá stutti "Ekki reyna að að hvíla mig" :)
Ég átti líka að koma fram með honum, hann vill endilega hafa mig með, sem er mjög sætt. Svona var nú byrjuð vel áður en litla kom í heiminn. Reyndar fannst mér hann verða mömmutengdari mjög fljótlega eftir að ég varð ólétt.

Það hefur verið nóg af heimsóknum undanfarið. Fyrst komu pabbi, Ragna Margrét og Ingólfur Páll bróðir, og Arngunnur systir og Ísabella. Þau voru öll saman á hóteli hér í hverfinu og svo voru Arngunnur og Ísabella áfram hér hjá okkur. Var voða gaman og voða gott að fá að sjá litlu frænku. Hún er orðin svo stór og myndarleg og er ótrúlega geðgóð og brosir út í eitt. Við höfðum það gott, fórum á kaffihús og brunch og Frederiksberg garðinn og Ragna eldaði fyrir okkur bæði humar og lamb frá Íslandi. Svo dóluðum við Arngunnur og börnin okkur, fórum á leikvöll og vorum úti í garði og hittum Ingu vinkonu á kaffihúsi með Nóa litla sinn.

Sama dag og Arngunnur fóru heim, komu svo Hanna tengdó og Sturri, og amma og afi Halls, Dúna og Hallur. Þau voru dugleg í bæjarröltinu og við Hanna Freyja komum með þeim einn daginn. Við borðuðum líka með þeim á Marriott hótelinu og tókum því rólega saman hér heima. Það var virkilega gott veður, rétt eins og hefur verið og við röltum t.d. á Nörrebro leikvöllinn hér nálægt okkur og sátum úti á kaffihúsi, hreint ekki slæmt.

Svo eru Sigrún vinkona og fjölskylda hennar komin til borgarinna og þau ætla að kíkja á okkur á fimmtudaginn. Það er fínt að fá svona félagsskap. Jú og svo kemur Elísabet og co hingað um helgina til að fara í fermingu í fjölskyldunni og ætla að kíkja eitthvað á okkur í leiðinni.

Ég er að hlaða inn myndum núna á Flickr myndasíðuna og það er meira á leiðinni.

Rólegheitadagur

Við Hanna Freyja tókum því rólega í dag. Svo fæ ég samviskubit þegar ég geri "ekki neitt" og uppvaskið bíður eftir því að vera sett í uppþvottavélina. Er ekki dálítið skondið að maður sé rétt nýbúin að eignast barn og finnist ferlegt að maður sé ekki búin að snyrta íbúðina til fyrir kl. 15? humm...

Svo komu strákarnir mínir heim og við fórum öll út í garð og nutum sólarinnar.

Ég er búin að bóka flug fyrir mig og börnin (ha,ha, "börnin") þann 3. júní til Íslands, og við stefnum á að vera út mánuðinn. Hallur kemur þegar hann er búinn með önnina í skólanum, ca 25. júní. Það verður gott að vera á landinu og vera með fjölskyldunni.

Svipmyndir

Tók nokkrar myndir af Hönnu Freyju, þar sem ég hélt á henni fyrir framan glugga og stillti myndavélinni á gluggakarminn. Tók svo myndir án þess að sjá hvað ég væri að gera. Held að séu bara "áhugaverðari" en margar aðrar.

Videó: Hanna Freyja

Hanna Freyja í sófanum heima með mömmu sinni, ömmu og stóra bróður. Grímur Logi kvartaði sáran þegar ég slökkti á Skilaboðaskjóðunni í græjunum, þaðan er bakgrunnstónlistin.

Status 8. apríl

Þá erum við fjölskyldan ein í kotinu eftir að mamma fór heim í dag. Það var enginn til að elda fyrir okkur kvöldmat! Við redduðum okkur þó með afgangs lummudeigi, spældum eggjum, bökuðum baunum og kalkúnabollum úr Super Best. Þar áður vorum við úti í garði að spjalla við Íslendingaklíkuna í fínu vorveðri. Hanna Freyja bættist við hópinn í vagninum og blundaði.

Siggi Valur kíkti til okkar og borðaði með okkur, er í vinnuskreppitúr á vegum vinnunnar.

Annars er lítið að frétta - Hanna Freyja tók sig til og svaf heila 5 tíma eftir miðnætursopann og gladdi þannig mömmu sína. Vaknaði kl. 5:30 og svaf svo í um 3,5 tíma, ekki slæmt það.

Í gær fórum við í fyrsta göngutúrinn með Hönnu Freyju, ég og mamma og Grímur. Þegar við komum aftur heim, kíkti Grímur inn og spurði "Hvar er systir?", hafði s.s. ekki áttað sig á því að hún væri með.

Í dag var litla böðuð í fyrsta sinn, hafði ætlað að bíða eftir að Hallur og Grímur kæmu heim, en eftir að hún ældi hressilega mjólkurskammti og kúkaði í bleyjuna, var greinilega sniðugast að skella henni í bað. Henni leið vel í baðinu og lygndi aftur augunum. Það var hins vegar ekki eins sniðugt að koma upp úr og láta þurrka sig og klæða.

Ömmuheimsókn

Amma Hanna og Amma Gunna eru búnar að vera í heimsókn hjá okkur. Hanna kom á miðvikudaginn og mamma bættist við hópinn í gær, föstudag. Það er búið að vera mjög ljúft að hafa þær hjá okkur, eru búnar að vera að sinna barnabörnunum og okkur. Í gær fóru svo Hanna og Hallur með Grími og keyptu forláta hjól, sem á eftir að prófa betur. Í dag fóru mamma og Grímur í göngutúr og voru svo hér úti í garði með öðrum í íslensku mafíunni, fengu kaffi og kökur og Grímur lék sér við krakkana. Á meðan komu Kalli, Agnes og Máni í heimsókn til að sjá litlu rófu. Mamma fer nú að huga að kvöldmatinum, wienerschnitsel með öllu.

Aprílsól

Hér skín sólin og það er vor í lofti. Það verður fínt hjá okkur Hönnu Freyju þegar við förum að rölta út um allt með barnavagninn.
Erum nýkomin frá heimilislækninum okkar, sem kíkti á hana litlu, bara til að vera viss um að allt sé "í orden", og það var allt í besta lagi með hana, nema hvað.
Mamma er nýlent og er sjálfsögðu á spani í gegnum flugvellinn, óþolinmóð að sjá litlu prinsessuna. Þær verða hjá okkur ömmurnar tvær fram á morgun, þegar Hanna fer. Grímur Logi verður örugglega glaður að hafa þær báðar til að stjana við sig. Hann er enn aðeins ringlaður í öllum ömmunum, það verður að hafa þær báðar, til að koma á hreint hver er hvað.

Annars var nóttin hjá okkur þægilegri í nótt, svaf nú á milli gjafa, þannig að ég er ekki eins svefnvana.

Hafið það gott um helgina!

Rólegheit og pönnsur

Við erum hér í rólegheitum saman litla fjölskyldan og Hanna tengdamamma. Hallur fór í skólann í morgun og Grímur á vöggustofuna. Við Hanna og Hanna Freyja vorum hér saman í rólegheitum. Hanna Freyja fékk sér reglulega að súpa og við lögðum okkur allar oftar en einu sinni. Vorum í nokkurs konar nýfæddu-móki, voða notalegt. Hanna Freyja naut þess að láta ömmu sína halda á sér sem allra mest, í staðinn fyrir að lúlla í fínu Stokke vöggunni sinni og amman er sérlega ánægð með að geta sinnt því.

Seinni partinn kom Charlott ljósmóðir í heimsókn til okkar og tók PKU blóðprufu og spjallaði við okkur. Svo galdraði Hanna fram kaffihlaðborð og pönnukökur, mjög notalegt það.

Nú sefur Hanna Freyja og safnar líklega kröftum fyrir nóttina. Í gærkvöldi drakk hún allt kvöldið, ég var dugleg að leggja hana á brjóst og vonaði að fá aðeins meira svefn um nóttina en undanfarnar nætur, brjóstastærðin mín hafði tvöfaldast seint um kvöldið frá því um daginn en litla drakk samt sem áður til um 3 um nóttina. Tók svo 2 ágætis lúra undir morgun. Maður verður að vinna upp þetta þyngdartap sem verður eftir fæðingu, hún fæddist 3700 g og var 3500 g í gær þegar heilsugæsluhjúkrunarkonan vigtaði hana.

Grímur og Hallur eru nýkomnir inn eftir að hafa hitt á Íslendingaklíkuna úti í garði, ég skrapp líka rétt aðeins út til að fá mér súrefni.

Dyrabjallan hringdi rétt áðan og Grímur hrópaði "Nei, afi Sturri!". Þetta var því miður bara pósturinn með sendingu handa mömmu, sem lætur ekki stoppa sig í að versla aðeins þó að hún sé heima við.

Hann er mjög duglegur að láta lesa fyrir Kátir Kenjakrakkar, amma hans er að syngja bókina fyrir hann í þriðja sinn í röð. Þegar Siggi afi var hér, þá var Stúfur tekinn fyrir og lesinn aftur og aftur.

Það eru nýjar myndir komnar á Flickr, mér fannst ég svo dugleg að setja fljótt inn myndir en heyrði útundan mér að einhverjir væru óþolinmóðir að fá að sjá nýjar myndir:)

Mjólk er góð

Við höfum það fínt hér á Borups Allé, litla Hanna Freyja þrífst vel og er ánægð að mjólkin hjá mömmu er byrjuð að koma.

Grímur Logi fór á vöggustofuna í gær og við Hallur fórum á Hvidovre spítala, til að fá Resus sprautu handa mér. Ég er s.s. Resus negatív og Hanna Freyja er Resus pósitív, þannig að ég þurfti að fá mótefnissprautu ef maður ætlar í frekari barneignir. Ekki að við séum farin að plana það:) Það tók að sjálfsögðu góðan tíma fyrir okkur að koma okkur út úr húsi, en svo gekk bílferðin í leigubílnum og ferðin í heild svona glimrandi vel, því að Hanna Freyja svaf þetta allt af sér. Fimm mínútum fyrir brottför prófuðum við snuddu og hún tók hana "med det samme".

Svo fór Hallur að sækja Grím eftir að við komum heim og stóri bróðir spurði hvar litla systir væri um leið og hann kom heim og heimtaði að fá að halda á henni.

Nóttin var eytt í brjóstagjöf, kemur ekki á óvart. Um eitt leytið fóru að heyrast kyngju hljóð í litlu og þannig að hún væri að fá eitthvað að súpa. Eftir að hún komst á bragðið, hélt hún að sjálfsögðu áfram í fáeina tíma:)

Í dag kom svo hin af tveimur ljósmæðrunum mínum í heimsókn og athugaði hvort við værum ekki í góðu standi.

Nú er fjölskyldan mín sofandi, ég ætti að sjálfsögðu að gera hið sama, en er ágætlega sett eftir lúra dagsins og sit og horfi á Aðþrengdar eiginkonur. Hanna tengdó kemur til okkar á morgun, hlakkar mikið til að sjá nöfnu sína.

Jóhanna Freyja fæddist 29. mars

Litla stúlkan okkar mætti með heljarhraða, laugardagskvöldið 29.3, og afgreiða þurfti fæðinguna á um tveimur tímum. Ég hef ekki lent í öðru eins! Við borðuðum hér kvöldmat saman fjölskyldan og Siggi, pabbi hans Halls, sem var í heimsókn. Ég hafði fundið fyrir n.k. vegin verkjalausum samdráttum, svona eins og fyrirvaraverkjum um daginn og var óvenju stutt á milli þeirra um 6 leytið þegar ég lagði mig, allt niður í 5 mínútur. En alla vega, eftir mat upp úr 8, fór allt af stað. Man að hugsaði um 20 mínútur yfir 8, að Grímur þyrfti að fara að sofa. Fór að finna fyrir "verkjum", sem fóru svo að ná aftur í bak og þú hugsaði ég með mér að nú væri ég greinilega komin af stað. Hríðarnar voru fljótt sterkari og rétt náðum að koma Grími og Sigga tengdó til nágrannana áður en hasarinn byrjaði. Kom mér fyrir upp í rúmi og vildi auðvitað helst hafa Hall hjá mér. Var þar á fjórum og reyndi mitt besta að hafa í við hríðarnar, sem voru að koma á 2 mínútna fresti ca og þegar Hallur tók tímann, vöruðu í 45-60 sekúndur. Ég hringdi í ljósmóðurina mína, Önnu og talaði við hana, tók smá pásu þegar ein hríð kom og svo vorum við sammála um að hún myndi koma. Klukkan var 21.21 þegar ég hringdi í hana og hún var komin tæplega kl. 22. Ég var enn uppi í rúmi þá. Hallur byrjaði á að tengja fæðingarkarið, bara ef það skyldi nást að fylla það. Hann var við það að hleypa vatninu á þegar honum var skipað að koma til mín.

Ljósmóðirin kíkti á mig og tilkynnti að ég væri 7-8 sm opin! Alveg ótrúlegt!
Svo hélt þetta puð áfram þangað til að ég fann skyndilega fyrir rembingsþörf og þá var ekkert annað að gera en að ýta og rembast á öllum fjórum með Hall við hliðina á mér og Anna ljósmóðir rétt fyrir aftan. Þetta voru einhverjar fáeinar mínútur og 2-3 lotur, með öskrum og svo rann litla, ljúfa prinsessan út. Við ætluðum ekki að trúa því að hún væri komin þarna á rúmið okkar, ég snéri mér við og kíkti á hana og þetta var algjörlega "súrrealískt". Lét fljótt í sér heyra aðeins og leit vel út. Minnti ekki endilega á bróður sinn, með dökkt hár og nokkuð vel af því.

Ég tók hana til mín á brjóstið eftir smá tíma og við biðum eftir að fylgjan fæddist, sem gerðist eftir um korter. Það blæddi hressilega eftir það og Anna sprautaði mig og setti stíla í, til að fá blæðinguna niður. Það tókst sem betur fer, hef líklega misst um 500 ml. Bíll frá spítalanum kom með með fæðingartöskuna, súrefni og græjur fyrir Önnu. Það náðist ekki einu sinni fyrir fæðingu.

Þegar þetta var allt komið, kíkti Anna á mig og þurfti ekkert að sauma, sem mér finnst ansi gott eftir svona hraða fæðingu. Á meðan setti ég litlu á brjóstið og hún tottaði aðeins.

Eftir þetta tók tíma að ganga frá og huga að hinu og þessu og leyfa mér að jafn mig aðeins. Ég náði að setjast upp seinna meir og standa aðeins upp, en treysti mér ekki að labba og lagðist aftur niður. Anna afgreiddi pappírsvinnu og hugði að okkur mæðgunum. Anna fór frá okkur að verða 2, Hallur setti í þvottavél og sinnti heimilisstörfum, ég náði að standa á fætur og pissa og fara í sturtu. Sofnuðum ekki fyrr en um 4, og ekki svaf ég fast. Svo fór Hallur á fætur kl. 8 og náði í Grím og pabba sinn, þeir fengu sér hressingu á kaffihúsi á meðan við mæðgurnar lögðum okkur. Svo komu þeir þrír saman og afi náði að halda á litlu og knúsa áður en hann fór í flug heim til Íslands, aldeilis vel tímasett hjá honum!

Grímur var mjög áhugasamur litlu systur, kíkti á litlu tærnar og puttana og klappaði henni.
Það fyrsta sem hann sagði þegar kom til okkar upp í rúm var "sjáðu eyrun!". Við lágum 3 saman uppi í rúmi, ég og börnin mín og höfðum það kósý. Þegar hann kom upp í rúm, var hann ekki alveg að átta sig á því strax að einhver væri þarna, þótt að það væri búið að segja honum að litla systir væri komin. Skreið næstum því yfir hana, þar sem hún lá undir sæng:)

Þegar við vorum komin fram, heimtaði hann meira að segja að fá að halda á henni, sem ég bjóst ekki endilega við, þar sem hann hefur verið passlega áhugsamur eða varkár í kringum t.d. Ísabellu frænku sína. Hefur fundist hún spennandi en ekkert verið að fara of nálægt. Hann tók litlu systur í fangið og kyssti hana og strauk henni, var mjög fallegt að sjá. Ekki langt í mömmutárin á þannig stundum. Vildi svo ekki sleppa henni.

Nú erum við að taka því rólega saman. Ég hef verið aðeins á stjái í dag, en er frekar þreklítil og er ekki uppistandandi lengi í einu. Hallur er ansi myndarlegur í heimilisstörfunum, var hér að snúast í kringum okkur Grím í dag.

Það er ótrúlegt að fæðingin sé afstaðin, átti alls ekki von á svona "skyndifæðingu". Ég þurfti að hafa mig alla við að verða ekki hrædd og leyfa þessu að skella á mér eða flæða yfir mig. Hugsaði með mér einu sinni að vildi nú fá að sofa aðeins á þessu og taka þetta fyrir aðeins síðar:) Reyndi eins og ég gat að "taka á móti" hríðunum og berjast ekki á móti, vaggaði mjöðmunum og gaf frá mér hljóð. Þetta hjálpaði heilmikið. Hallur hvatti mig að sjálfsögðu áfram og strauk á mér bakið, það hjálpaði að sjálfsögðu heilmikið. Ég fann fyrir hríðunum í kviðnum og aftur í bak og svo niður á læri.

Þetta var mjög ólíkt fæðingunni hans Gríms, sem hófst með mildum verkjum á ca korters fresti, hérna var enginn tími fyrir svoleiðis upphitun. Ég er mjög þakklát fyrir að takast að fæða heima, enda varla víst að við hefðum komist á spítalann ef ég hefði ætlað að fæða þar. Við Grímur tökum bara eitt eða tvö skipti í fæðingarkarinu til að nýta það, áður en við skilum því.

Hafið það gott elskurnar, takk fyrir góðar kveðjur.

Sjáið hér myndir og svo eru aðeins fleiri á myndasíðunni.

39 vikur og skorðuð

Fór til ljósmóðurinnar í dag og allt lítur vel út að venju. Hún sirkaði að litla væri orðin 3400 g og fannst að hún væri búin að skorða sig. Enda var ég hissa á því fyrir um 2 dögum þegar ég var laus við nábítinn n.k. veginn heilt kvöld og fram á morgun, var fín tilbreyting. Þá er hún kannski komin neðar og léttir þar með á maganum og greyið krömdu innyflunum. Er svo orðin sjálf 79.4 kg, stefni ótrauð á 80 kg markið! Verð þá búin að þyngjast um 21 kg ca, það er nokkuð meira en síðast.
Fer svo aftur í skoðun eftir viku, daginn fyrir "setta" dagsetningu, 4. apríl, ekki nema litla láti sjá sig fyrr. Þetta er heldur betur spennandi. Hvað segið þið, hvenær giskið þið á að litla komi, eigum að stofna til veðmáls?

Á morgun kemur Siggi, pabbi hans Halls til borgarinnar - bætir innliti til okkar við vinnuferð. Það verður gaman að fá hann í heimsókn og Grímur kann örugglega að meta það.
Hafið það gott um helgina.

38+6

Á morgun fimmtudag, er ég komin 38 vikur og 6 daga, ótrúlegt en satt. Fer í skoðun til sænsku heimafæðingarljósmóðurinnar minnar og svo í jóga.

Ég hef það bara ágætt, er í týpísku óléttuástandi, vakna á nóttunni til að pissa og svo hefur nábítur verulega verið að stríða mér, sérstaklega undanfarnar vikur. Þar fyrir utan er maður stór um sig og frekar þreyttur inn á milli. Það er ekki sofið eins mikið og þegar ég var ólétt með hann Grím minn, nú sér hann um að ræsa okkur um 6 leytið og stundum fyrr, jú og stundum örlítið seinna:)

Hér er búið að vera mikið að gera, eins og Hallur hefur lýst ... var með heljarinnar to-do lista, þar sem er nokkurn vegið búið að strika út öll atriði. Ég finn mér þó eitthvað að gera, eitthvað þarf maður að hafa til að dreifa huganum. Er ekki enn komin í biðstöðu, sem er fínt. Svo er bara að sjá hvenær litla rófa lætur sjá sig.


Á myndunum fyrir ofan erum við Grímur að prufukeyra
fæðingarkarið, okkur fannst það báðum virkilega fínt. Mér fannst gott að komast í heitt vatn og Grími fannst spennandi að vera í "sundlauginni" og vildi helst ekki fara upp úr. Svo sést mjög ólétt kona og síðasta myndin er af Grími módeli í flotta jakkanum sem Arngunnur saumaði á hann, ekkert smá glæsilegur. Við vorum að koma úr afmæli áðan og prófaði að smella nokkrum myndum af honum þegar við komum heim til að sýna Arngunni. Var passlega bjartsýn á að ná góðri mynd, svona litlir töffarar sitja ekki fyrir mynd eftir pöntun, en þetta gekk svona vel, hann var meira að segja með mismunandi "pósur". Kíkið bara á myndirnar á http://flickr.com/photos/hildigunnur99/

Páskar og fæðingarundirbúningur

Nú er Grímur Logi að klára hlaupabóluna sína, bólurnar svo gott sem allar farnar en eitthvað af sárum enn að gróa. Sjálfur hef ég svo notað tímann vel og setið löngum stundum á klósettinu undanfarna þrjá daga. Ég get því sparað mér Búlgaríuferð með Jónínu Ben, því öll innviði eru eins og ný „smúluð“. Úthreinsuninni var þó rétt lokið í tæka tíð fyrir páskaeggið í morgun. Við höfðum fengið stórt og fallegt páskegg sent frá afa Sigga og ömmu Hrefnu, þá hafði Védís líka komið með eitt lítið egg sem var rétt máttulegt fyrir smávaxna matmenn.
Eins og ráð mátti gera fyrir vöktu páskaeggin mikla lukku og litli matmaðurinn lyngdi ítrekað aftur augunum af einskærum unaði. Fram eftir degi hefur hann svo rekið upp stríðsóp með reglulegu millibili: „SÚKKULAÐI!“.

Annars var fór eggjaneyslan óvanalega seint fram að þessu sinni, er þar um að kenna miklum og kröftugum heimafæðingarundirbúningi húsmóðurinna (mér er líka úthlutað verkefnum) og blandast saman við „apartment therapy“ átak sem staðið hefur yfir frá því um mánaðarmótin. Í stað þess að byrja daginn á að tæta upp páskaeggin, eins og ég er alinn upp við, voru gólfin ryksuguð og skúruð áður en gefinn var möguleiki á svo miklu sem kornfleksskál! Þetta er þó aðeins toppurinn á ísjakanum því hér hefur hvert skúmaskot endurtekið verið endurskilgreint, endurraðað og endurupptekið, allt samkvæmt kúnstarinnar reglum og útspekúleruðum aðferðum „apartment therapy – saving the world one room at a time“. Hér, á heimili þar sem jafnvel harðgerðustu kaktusum hefur ekki tekist að draga fram lífið nema um stundasakir, er að verða umhorfs eins og í snoturri blómabúð, t.a.m. eru fersk blóm sett í vasa upp á hvern dag og eitt stikki „bonsai“ tré komið inn á bað (þeir sem hafa séð „Karate Kid“ vita um hvað ég er að tala). Það er ekki að sökum að spyrja hjá henni Hildigunni minni. Annað hvort er farið í hlutina að lífi og sál eða þeim sleppt!

Eitt af því sem mun vera nauðsynlegur hlutur að hafa við heimafæðingar er stórt og mikið baðkar. Slíku er ekki til að dreifa hér í íbúðinni og Hildigunnur er ekki sammála mér um að sturtan geti gert sama gagn. Á miðju stofugólfinu stendur því nú 700 lítra sundlaug! Þar hyggst Hildigunnur fljóta um eins (flug)móðurskip fyrir ankerum. Til að tryggja flotið hefur hún svo keypt tugi kílóa af salti. Það er því ekki víst, þó fæðingin kunni að fara fram í lauginni, að hún verði undir yfirborðinu.

Við urðum auðvitað að prufa laugina til að sjá hvort allt virkaði. Það gerðum við nú fyrir helgi. Grími Loga fannst þetta alveg meiriháttar og ætlaði aldrei að vilja koma upp úr.

Að lokum vil ég segja frá því að ég hef loksins beðið um hönd Hildigunnar, gerði það raunar fyrir fáeinum vikum. Hún sagði JÁ (kunna að hafa verið hormónarnir) og það stendur enn.

Gleðilega páska.

Grímur segir

Grímur: Ég er stór og sterkur...ástin mín
(Meðan við lágum uppi í rúmi að lesa bók fyrir háttinn)

Grímir kyssir mömmu sína, sem liggur í sófanum,
mamma: takk (fyrir kossinn)
Grímur: gjörðu svo vel:)

Hlaupabólu-partý

Á laugardagskvöldið fengum við tvo litla engla í heimsókn, þau Jódísi og Skarphéðin með hlaupabólurnar sínar. Foreldrarnir voru orðnir svo spenntir fyrir Juno að þau ákváðu að skella sér. Það var að vísu smá hikandaháttur í pöbbunum að fara að sjá mynd sem fjallaði um 16 ára ólétta stelpukind. En titrandi næmar raddirnar og ungmeyjaroði í kinnum síðar um kvöldið, sagði meira en mörg orð um hrifningu þeirra.

Fjörið byrjaði strax við innkomu bólubarnanna. Við „blöstuðum“ Skoppu og Skrítlu og fleiri heita diska og svo var dansað „like there would be no tomorrow“! Eftir matinn var farið í gegnum hefðbundið ritúal: rifist um dót, grenjað pínulítið en hlegið enn meira. Þá var hlaupbólugengið afklætt og án málalenginga hófst hið rómaða bumbuhlaup, þar sem hlaupnar eru 384 ferðir innan úr herbergi og fram í eldhús, með tilheyrandi skrækjum - og auðvitað á bumbunni.
Eftir að tennurnar höfðu verið burstaðar lagðist hlaupabólutríóið upp í rúm ásamt konunni með stóru bumbuna. Þarna lágu þau öll fimm um skeið og ræddu málin því allir vildu ráða því hvað var lesið og sumir vildu jafnvel sjá sjálfir um lesturinn. Á endanum var gerð málamiðlun og Hildigunnur fékk ásættanlega athygli við flutning á „Nýja húsinu hans Barbapabba“ og „Ertu skræfa Einar Áskell?“.

Undir lestrinum fór brúnin á Jódísi að þyngjast. Þessi kvikmyndaferð foreldranna var greinilega farin að dragast heldur á langinn að hennar mati. Piltarnir sýndu henni óþrjótandi skilning og vottuðu samúð sína með óteljandi kossum og faðmlögum. Þegar ég leit inn um dyrnar til að gera slíkt hið sama, spurði Jódís samstundis í gegnum tárin: „Hallur, hvar er hann pabbi minn?“. Ég táraðist auðvitað líka, en reyndi að sannfæra hana um að ef hún færi að sofa þá mundi hann birtast alveg um leið og hún vaknaði. En Jódís er orðin stór stelpa og hlustaði ekki á svona marklaust hjal. Þær Hildigunnur ákváðu því á endanum að setjast fram í stofu meðan við strákarnir fórum yfir stöðuna.

Skraphéðinn og Grímur voru ekki alveg sáttir við að vera skildir eftir svona kvenmannslausir. Það var ekki fyrr byrjað var að segja þeim söguna af því þegar Búkolla gamla hvarf af heimili þeirra Skarphéðins, Atla og Svanlaugar og Skarphéðinn var sendur af stað til að leita hennar, að þeir fengust til að leggjast niður:
...
Hallur: Og Skarphéðinn hélt af stað með nesti og nýja skó, til að leita að Búkollu.
Skarphéðinn: Á bílnum.
Hallur: Já einmitt, hann keyrði af stað í leit að búkollu.
Skarphéðinn: Afi og amma keyra.
Hallur: Og afi hans og amma fengu að sitja í. En þegar þau komu að fjalli nokkru varð ekki lengra komist á bíl svo Skarphéðinn hélt af stað fótgangandi og skildi ömmu sína af eftir.
Skarphéðinn: Hestarnir, íhíhíhí!
Hallur: Nú voru góð ráð dýr, því Skarphéðinn rakst á hóp hesta, gat náð sér í hest og reið af stað. Þegar hann hafði riðið um stund rakst hann á Grím. Þeir heilsuðust með miklum virtum og glöddustu yfir þessum óvæntu endurfundum. Héldu þeir svo saman áfram förinni, fótgangandi. [Grímur hafði fram að þessi verið sérlega einbeittur og áhugasamur um alla framvindu sögunnar og hreyfði hvorki legg né lið.] Þegar þeir höfðu gengið um stund kölluðu þeir félagar: „Baulaðu nú Búkolla mín ef þú ert nokkurstaðar á lífi“. (veikt) Muuuu
Grímur og Skarphéðinn: Muuuu!
...
Þegar leikar standa sem hæst og skessan Gilitrutt er á hælum litlu drengjanna og Búkollu hættir Skarphéðni að lýtast á blikuna og segir: „Ég er hræddur“.

En ævintýrið tók loks enda og þeir félagar urðu mjög ánægðir með að nafnar þeirra í sögunni skildu komast heilir að höldnu aftur heim til Atla og Svanlaugar, þar sem Svanlaug bakaði fyrir þá kanilsnúða og gyðingabrauð sem þeir sporðrenndu með býsn af kakói, áður en þeir svo fóru í rúmuð og buðu hvor öðrum góða nótt.

Með þegjandi samþykki var ákveðið að nú væri nóg komið af lestri og ævintýrum. Einu athugasemdirnar héðan af voru gerðar þegar pabbi, í fáein skipti, lyfti höfðinu af koddanum og gerði sig líklegan til að laumast út. Þá lagði Grímur höndina létt á ennið á pabba sínum og sagði: „Farðu að lúlla“.

Hildigunnur komin í fæðingarolof

Til hamingju Hildigunnur!

Í tilefni dagsins sendum við Grím í pössun til Skarphéðins vinar síns, þar sem hann varð sér að öllum líkindum út um hlaupabólu. Það kemur að vísu ekki í ljós fyrr en eftir ca. hálfan mánuð er mér sagt. Við Hildigunnur nýttum tímann og fengum okkur sushi og smelltum okkur í bíó. Fórum á myndina Juno, sem óhætt er að mæla með. Ein af þessum fágætu, mannbætandi myndum sem skerpa lífsnautnina og afhjúpa fegurðina og húmorinn í hinu hversdagslega og einfalda. Æ, hvað það er gott verða fyrir svona upplifun sem fær mann til að elska, nema og líða örlítið betur. Í stuttu máli elskurnar, (ætti kannski frekar að segja Sólveig, ætli þú sért ekki orðin sú eina sem lest þetta?:) fáið ykkur heitt kakó og smellið ykkur á Juno.

Annars hefur þessi vika verið fremur"aktív", samanborið við fyrri vikur, hvað menningarlífið varðar. Ég fór t.a.m. á tónleika með Smashing Pumkins á miðvikudaginn ásamt skólafélaga mínu. Nú veit ég að margir "hard-core" aðdáendur öfunda mig mjög (veit ekki hvort þú ert það Sólveig?), ég get klárlega ekki talið mig til þeirra. Það er t.d. varla hægt að segja að ég hafi heyrt nýjasta diskinn þeirra, sem eðlilega fyllti stóran hluta dagskrárinnar. Hins vegar voru þeir duglegir að taka "gömlu" slagarana inn á milli. Það bjargaði alveg upplifuninni fyrir mig og ég hvarf til baka í krampakenndum transi/dansi til síðustu andartakanna í fjölbraut, þegar ég vafði meyjunum um fingur mér og rokkað inn í bjarta maí-nóttina til móts við óvissa, en bjarta framtíð, afmarkaða eingöngu af óendanlegum möguleikum æskunnar. Það sem er þó enn dásamlegra (Sólveig) er að geta litið til baka núna í þeirri vissu að þetta gjörvulega ungmenni gat með engu móti gert sér í hugarlund það ævintýralega og fjölbreytilega líf sem fram undan var og heldur stöðugt áfram að koma á óvart :)

Ætli ég láti þessar línur ekki duga í bili. Eins og alltaf lofa ég sjálfum mér og öðrum að vera duglegri að skrifa hérna á síðuna (þó ekki væri nema fyrir þig Sólveig mín). Við skulum sjá hvernig það gengur.

Ekki koma aftur

Grímur var í smá svefnaðlögun nýlega eftir að rútínan var búin að skolast til. Eftir að búið var að lesa og syngja og leggja hann niður, fór ég s.s. fram og fór svo inn til hans reglulega. Fyrst þegar ég fór fram segi ég venjulega "ég kem aftur". Svo þegar ég kom inn til að klappa honum, segir hann "ekki koma aftur" ... s.s. ekki fara fram:)

Daginn eftir bættist við, þegar ég var að breiða yfir hann : "mamma, ekki láta svona" - þetta hefur hann heyrt hjá foreldrunum þegar þeim skortir þolinmæði.

Krúttið:)

Ég er saddur

Þetta sagði Grímur þegar hann vaknaði eftir síðdegisblund í gær og þegar hann vaknaði eftir nóttina í morgun.