Við Grímur Logi sitjum í rólegheitum inni í stofu, ég búin að vera að dútla við þvott og heimilisstörf og hann að horfa á Simba sinn í Konung Ljónanna. Það er uppáhalds skemmtiefnið um þessar mundir og vill helst ekki horfa á annað. Fyrir utan alla ljónstilburðina í honum sjálfum, sem byrjuðu eftir að Hanna amma hans kom með videóspóluna um daginn. Hann skríður um og urrar og lifir sig fullkomlega inn í ljónsgervið. Eftir að ég sagði einu sinni að ég væri mömmuljónið og "látið þið ungana mína vera" og hvæsti og sýndi tennurnar, spyr hann mig í ljónuleiknum : "ertu mömmuljónið?".
Eins og fyrirsögnin gaf til kynna, er hér rigning. Ég segi "loksins", því að það er búið að vera sól eða að hluta til sól í um 10 daga held ég. Það er því ágætis pása að hafa svona inni-veður og getað dólað sér inni án þess að hafa slæma samvisku að vera ekki hoppandi um úti við. Ég held að það Íslendingurinn í mér (eða á öxlinni á mér) sem finnst að maður eigi að vera úti við þegar það er sól og gott veður. Mér sýnist að það eigi svo að vera sól næstu daga, þannig að við "njótum" dropanna í dag. Annars er kannski hættulegt að tala svona, miðað við hvað síðasta sumar var ferlega blautt og leiðinlegt. Maður gæti kannski kallað meiri rigningu yfir sig?
Við horfðum á Eurovision saman á laugardaginn heima hjá Kára og Kristínu og var boðið líka í mat ásamt Svönu og Atla. Grímur, Skarphéðinn og Jódís skemmtu sér mjög vel saman, fyrir utan smá ósætti annað slagið sem eru ómissandi þegar maður er 2 ára. Hallur var reyndar ekki með því hann fór á Mugison tónleika ásamt félögum sínum úr skólanum. Ég fylgdist með þessu öllu og var illa ánægð með Íslendingana, hefðu verið gaman að fá fleiri stig.
Í gær vorum þið þrjú saman heima, svona "eins og venjulega" á meðan Hallur vann í ritgerð sem hann skilar á morgun. Við fórum út í garð og svo stakk Grímur upp á göngutúr, þannig að við röltum af stað. Sú ferð endaði frekar skrautlega. Við vorum stödd í götu dálítið í burtu þegar að Grímur neitaði að hjóla meira. Ég hafði reynt að sýna honum hvernig maður bremsar, sem honum fannst ekkert fyndið og svo held ég að hann orðið hvekktur þegar hann fór ansi hratt í smá halla og kom sér af hjólinu á ferð. Hann fór að leiða hjólið og varð allt í einu voða þreyttur og talaði um að hann vildi fara í dýragarðinn að skoða ljónin. Við snérum við heim og svo neitaði alveg að teyma hjólið og þegar við komum að lestarstöðinni, heimtaði hann að fara í lestina og neitaði að fara lengra. Þarna var ég komin í bobba, með Hönnu Freyju í vagninum, hjólið hans Gríms ofan á vagninum og einn lítin harðstjóra. Með einstakri mömmufærni og lof um rúsínur heima, hélt hann loks áfram með mér eftir knús og spjall. Þegar við komum loks heim, borðaði hann rúsínurnar og vildi svo meira. Ekki var mamman til í það og þá tók við þreytukast, enda klukkan orðin svo margt. Kom honum loks út í kerru eftir smá bardaga og há rúsínuóp. Úff.
Annars er lítið mál þessa dagana að koma Grími í háttinn, hann er svo mikið úti að leika sér að hann er mjög þreyttur á kvöldin. Þannig á það líka að vera. Hann sýnir líka mikla þolinmæði finnst mér, eftir að Hallur byrjaði í próftörninni les ég venjulega fyrir hann fyrir háttinn og þá er Hanna Freyja venjulega með og er oft ekki hress með að vera svona fylgifiskur og fá almennilega athygli og lætur vel vita af sér. Þetta lætur Grímur allt yfir sig ganga:)
Enn sefur Hanna Freyja, best að gera eitthvað, nú eða ekki neitt, þangað til hún vaknar.
P.S. Passaði upp á sekúndu, vaknaði um leið og vistaði færsluna!
