Gestir og góða veðrið.

Loksins er sólin farin...þetta hljómar kannski undarlega-en ég er fegin að fá smá hlé,það er búið að vera rosalega gott veður með sól og 20-25 stiga hita og við gardínulausa fólkið þjáumst stundum af hita hér inni. Þá drífur maður sig að sjálfsögðu út og dundar sér við hitt og þetta,sem er besta mál. Ég á eftir að koma mér betur fyrir og einhvern er skárra að gera það þegar maður er ekki að mæna á góða veðrið úti.

Nú er Grímur sofandi og þá vegur maður og metur-hvað á ég að gera. Ég ætti að setja í uppþvottavélina og þvottavélina og taka til og ganga frá síðustu kössunum og fara í sturtur,og ...og.. en svo væri líka gott að leggja sig:) Þessi mamma fór mjög seint að sofa og var vel mygluð í morgun. Er núna að æfa mig í dönskunni og horfa á 'Par på pröve',þar sem að 2 fjölskyldur skipta út mömmunum í 8 daga..þið kannist kannski við svipaðan hátt. Mér fer alla vega fram í að skilja dönskuna.

Síðustu helgi komu mamma Halls og Sturri og amma og afi Halls í heimsókn yfir helgina og það var virkilega gaman. Við spókuðum okkur og fögnuðum svo fimmtugsafmæli Hönnu á föstudeginum. Borðuðum hádegismat á svaka fínum veitingastað í Tívolíinu,The Paul. Það er ekki nóg með að Grímur hafi farið á hin og þessi kaffihús og veitingastaði heldur er hann núna búinn að borða á Michelin stjörnu veitingastað,geri aðri betur. Við vorum ekki viss um hvort væri heppilegt að fara með hann,en þetta var mjög hentugt því að það voru bara matargestir á einu öðru borði og Grímur gat skriðið um og skoðað að vild.

Hanna og Dúna amma Halls héldu uppi verslunarheiðri Íslendinga,versluðu eitthvað á sig og að sjálfsögðu á litlu börnin í fjölskyldunni,þetta eru sko manneskjur með þol.

Laugardagskvöldið pössuðu þau Grím á meðan við Hallur bóhemarnir hjóluðum í bíó og sáum mynd Al Gore,An Inconvenient Truth. Það er ekki óþarfa rómantík hér á bæ,við hjóluðum í bíó og horfðum á mynd um gróðurhúsaáhrifin. Myndin var reyndar ekki bara dómsdagsleg,heldur líka fræðandi og áhugaverð- þið verðið endilega að sjá hana.

Nú ætla ég í Formúlukappakstur eins og hef minnst hér á áður - að sinna heimilisverkum áður en gullmoli heimilisins vaknar.

Ég er búin að setja nýlegar myndir á flickr síðuna,á eftir að bæta við myndum frá Lanzarote.

Ömmur gráta & Tengd umheiminum

Hvað haldið þið? Mín er orðin nettengd! Við fengum áðan ADSL módem og mín stakk öllu í samband og það bara virkaði,alveg ótrúlegt. Mikið var segi ég, erum búin að bíða eftir þessu í um 2 mánuði!

Hvar á ég eiginlega að byrja... ég mætti hingað til Frederiksberg með Grímsungann þann 1. september og þar með var öll fjölskyldan flutt. Hallur mætti hingað daginn áður og var búinn að tæma gáminn og setja upp í íbúð þegar ég kom. Þó það nú væri, ég pakkaði nú búslóðinni niður á meðann hann sökkti sér í dönskuna hér í Köben.

Ég mætti s.s. hingaði um kvöldið 1. sept. og settist niður við tölvuna til að setja færslu hér á bloggið og hélt að við værum nettengd. En það var misskilningur hjá mér,Hallur hafði bara komist aðeins á þráðlaus opin net sem eru einhvers staðar hér í kring og það var frekar óstöðugt. En nú á að bæta úr fréttaleysinu...
Daginn sem við flugum hingað til Köben skutlaði Hanna,mamma hans Halls okkur á heilsugæsluna á Seltjarnarnesinu frá Skaganum,þar tók mamma við okkur - við vorum s.s. bíllaus. Hanna kvaddi okkur þar og var erfitt fyrir greyið ömmuna. Svo fór Grímur í skoðun og sprautu og við fórum heim með mömmu,lögðum okkur og fórum svo tímanlega út á völl. Mamma bar sig ansi vel fannst mér þegar við kvöddumst en heyrði svo í henni þegar við vorum komin í gegn og þá hafði hún stoppað á Kaffitári í Njarðvík til að jafna sig. Æi,það er ekki auðvelt fyrir ömmurnar að litli Grímur flytji til útlanda.

Við Grímur erum búin að vera dugleg að skoða okkur um í nágrenninu, í Frederiksberg og Nørrebro,við erum alveg nyrst í Frederiksberg,alveg við Nørrebro. Það gengur hægt og rólega að koma okkur fyrir,okkur vantar aðeins meiri hillu og skápapláss,þarf að græja það sem fyrst. Maður verður frekar þreyttur á að vaða pappakassana - en þetta hlýtur allt að koma.

Í gær fórum við og skoðuðum vöggustofuna þar sem Grímur byrjar 1. október og leist bara vel á. Hún er kölluð Røde Kors vöggustofan,s.s. Rauða Kross vöggustofa, doldið skondið. Þar spjölluðum við við eina fóstruna á meðan að börnin voru sofandi úti í vögnum. Vöggustofan er nokkuð nálægt,tekur örugglega tæpt korter að labba og auðvitað fljót að hjóla. Við sóttum um pláss fyrir Grím í daggæslu seinni part júlí,þannig að það er frábært að vera búin að fá pláss fyrir hann.

Er með fullt af myndum frá Lanzarote sem ég mun hlaða inn á flickr síðuna sem fyrst.

Sem sannur Íslendingur verð ég að minnast á veðrið,það er búið að vera frábært:) í gær og í dag voru um 23-25 gráður og sól,alveg frábært að teygja sumarið.

Flutt!

Þá er litla fjölskyldan flutt! Nú er liðleg ein vika síðan við fluttum og við erum hægt og bítandi að verða búin að koma okkur fyrir, aðeins fáeinir kassar eftir. Að vísu eigum við eftir að fjárfesta í eldhúsborði og stólum í stíl og eins og við er að búast þessi væntanlega fjárfesting þegar farin að valda titringi og togstreitu á heimilinu. Við vonum þó hið besta, okkur tókst a.m.k. að kaupa bæði brauðrist og ryksugu í vikunni án of mikilla slagsmála.

Þá vitið þið það, það að kaupa eitthvað annað og meira en mjólkurlítra getur valdið hugaræsingi og óvæntum uppákomum innan fjölskyldunar á stundum. Veit ekki alveg hvernig á því stendur en reikna með að þetta hafi að gera með ólíkan innkaupsstíl og óbilandi þrjósku beggja hlutaðeigandi - Hildigunnur kallar það reyndar nöldur í mínu tilfelli. Yfirleitt er það þannig að ég vil kaupa e-ð ódýrt og yfirleitt það fyrsta ódýra sem ég sé, því ég lít á hverja mínútu sem ég eyði í að skoða búsáhöld, matvöru, húsgögn eða þess háttar sem glataða og það sama á við um krónurnar sem fara í þetta. Minn betri helmingur (eða þriðjungur) þarf hins vegar að rannsaka markaðinn af sömu nákvæmni og vísindamönnum tókst að kortleggja genamengi mannsins. Nú er t.a.m. ekki til sú ryksuga í norður-evrópu sem Hildigunnur er ekki búin að skoða með tilliti til sogkrafts, rafmagnsnotkunnar, verðs og samfélagslegrar virðingar (þ.e. snobbstuðull) svo e-ð sé nefnt. Svona er nú lífið.

Skólinn er byrjaður og ég byrjaður að troða marvaðann í djúpu lauginni. Ég skal alveg viðurkenna það að ég get ekki farið orðrétt með fyrirlestrana sem ég sat í þessari viku, en þetta kemur allt – humm... Ég velti því mikið fyrir mér hvernig ég geti talað sem mesta dönsku, skásta hugmyndin sem ég hef fengið hingað til er að byrja að sækja kirkuna hérna í nágrenninu, sem ég helda að sé jésúíta kirkja eða e-ð slíkt. Síðan mundi ég þurfa að hitta prestinn reglulega til að fá uppfræðslu í trúnni og í kjölfarið taka þátt í umræðuhópum nokkrum sinnum í viku. Líst ykkur ekki vel á þetta? Það er sunnudagur á morgun svo kannski við Grímur skellum okkur?

Talandi um Grím Loga þá er hann að gera góða hluti hérna í Danmörku. Hann skríður um allt og stendur upp hvar sem hann getur. Það hefur því hentað honum prýðilega að hafa pappakassa um alla íbúð. Fram að þessu hefur Grímur verið mikill rólyndis piltur en með sínu nýfundna frelsi þá er hann orðinn hinn mesti gaur og veður áfram með fyrirséðum afleiðingum, þeim að detta á hausinn. Í gær valt hann um koll í raftækjaverslun og lenti á trébretti svo eyrað rispaðist og bólgnaði aðeins. Í morgun þegar við feðgarnir áttum saman góða stund og Grímur lék sér með boltan sinn þá datt hann fram fyrir sig og efrivörin er nú tvöföld. Hann er því flottur á velli strákurinn minn þessa stundina. Annars er þetta nú í góðu lagi, verra er að karl greyið er orðinn kvefaður með tilheyrandi pirringi, varð það bara í dag.

Kv.
Hallur