Mikið er erfitt að rjúfa bloggþögnina!Ég horfði á Eurovision forkeppnina (endurtekna) í kvöld og það er ótrúlegt hvað fólki dettur í hug. Maður býst við hallæri og furðufuglum, en sumir voru ótrúlegir, hvítir falsettuenglar og írskur brúðu-dj...það var nóg að hneykslast yfir! Annars er ekki eins mikill áhugi fyrir keppnini hér í Danmörku og á Íslandi. Það fór meira að segja fram hjá mér að fyrri undankeppnin væri í gærkvöldi.
Við fjölskyldan erum í verkfalls- og prófstemmningu þessa dagana. Það byrjaði verkfall í leikskólum hjá fóstrum á mánudaginn og Grímur Logi er því búinn að vera heima hjá okkur Hönnu Freyju. Formaður stéttarfélagsins og stjórn þess höfðu samþykkt launasamning, en 70% félagsmanna sögðu nei takk. Það lítur út fyrir að verkfallið muni vara í þó nokkurn tíma.
Þetta hefur gengið vel hjá okkur og góða veðrið hefur hjálpað til og gríðarlegur hjólaáhugi hjá Grími. Hann er búinn að fá annað hjól, flottan "Thunderbird" með hjálpardekkjum og hann er mjög einbeittur í hjólatúrunum í garðinum og þegar við förum í göngutúra.
Hanna Freyja er öll að búttast, það er gaman að sjá hvernig bætist kjöt á beinin. Lærin bæta á sig og svo kemur smá undirhaka og kálfarnir hætta að vera spóalegir. Svo fór hún að hjala þegar hún var um 5 vikna og hálf hlær með svona innsogshljóði. Hún sefur voða vel á nóttunni. Sofnaði óvenju seint í gær og svaf svo alla nóttina.
Við hlökkum mikið til að koma til Íslands 3. júní, þá fáum við nóg af félagsskap og Hallur hefur enn meiri frið til að sinna skólanum. Hann er núna að gera ritgerðarpróf sem hann skilar á morgun og svo tekur við ritgerðarsmíði eftir það.
Grímur Logi er á flottum tveggja ára aldri, það er mikið sjálfstæði í gangi og tekin smá köst annað slagið. Svo byrjaði hann í gær að láta eins og hann sé lítill, fór í vögguna henar Hönnu Freyju og heimtaði snuð, lá svo og tók því rólega og þóttist gráta. Frekar skondið að sjá. Þetta er ansi týpískt skilst mér og við að búast. Hann knúsar hana reglulega, maður þarf bara að passa að það sé ekki of fast, ekki vantar ástúðina.
Grímur er mjög duglegur á klósettinu, að pissa og "gera stórt", eins og hann var nú með fasta rútínu með koppinn sinn. Koppurinn var alltaf tekinn fram milli sjónvarpsins og sófans, alveg þétt við dótið sem var þar og snéri alltaf í sömu átt, það mátti ekki vera öðruvísi. Svo byrjaði hann smá saman, þó nokkuð seinna að sættast meira við klósettið og nú er hann nýbyrjaður að fara bara þangað. Hann klifrar upp á klósettið, erum svo miklir tossar að erum ekki komin með skemil fyrir hann og lætur fara vel um sig á bangsasetunni sinni. Svo er það alveg nýjasta að maður er beðin um að fara fram, svo hann geti fengið að vera í friði. Hann er bleyjulaus hjá okkur á daginn og fær bleyju fyrir nóttina. Hann var þó ekki byrjaður að vera bleyjulaus á vöggustofunni, stefnum á það eftir Íslandsferðina.
