Jóhanna Freyja fæddist 29. mars

Litla stúlkan okkar mætti með heljarhraða, laugardagskvöldið 29.3, og afgreiða þurfti fæðinguna á um tveimur tímum. Ég hef ekki lent í öðru eins! Við borðuðum hér kvöldmat saman fjölskyldan og Siggi, pabbi hans Halls, sem var í heimsókn. Ég hafði fundið fyrir n.k. vegin verkjalausum samdráttum, svona eins og fyrirvaraverkjum um daginn og var óvenju stutt á milli þeirra um 6 leytið þegar ég lagði mig, allt niður í 5 mínútur. En alla vega, eftir mat upp úr 8, fór allt af stað. Man að hugsaði um 20 mínútur yfir 8, að Grímur þyrfti að fara að sofa. Fór að finna fyrir "verkjum", sem fóru svo að ná aftur í bak og þú hugsaði ég með mér að nú væri ég greinilega komin af stað. Hríðarnar voru fljótt sterkari og rétt náðum að koma Grími og Sigga tengdó til nágrannana áður en hasarinn byrjaði. Kom mér fyrir upp í rúmi og vildi auðvitað helst hafa Hall hjá mér. Var þar á fjórum og reyndi mitt besta að hafa í við hríðarnar, sem voru að koma á 2 mínútna fresti ca og þegar Hallur tók tímann, vöruðu í 45-60 sekúndur. Ég hringdi í ljósmóðurina mína, Önnu og talaði við hana, tók smá pásu þegar ein hríð kom og svo vorum við sammála um að hún myndi koma. Klukkan var 21.21 þegar ég hringdi í hana og hún var komin tæplega kl. 22. Ég var enn uppi í rúmi þá. Hallur byrjaði á að tengja fæðingarkarið, bara ef það skyldi nást að fylla það. Hann var við það að hleypa vatninu á þegar honum var skipað að koma til mín.

Ljósmóðirin kíkti á mig og tilkynnti að ég væri 7-8 sm opin! Alveg ótrúlegt!
Svo hélt þetta puð áfram þangað til að ég fann skyndilega fyrir rembingsþörf og þá var ekkert annað að gera en að ýta og rembast á öllum fjórum með Hall við hliðina á mér og Anna ljósmóðir rétt fyrir aftan. Þetta voru einhverjar fáeinar mínútur og 2-3 lotur, með öskrum og svo rann litla, ljúfa prinsessan út. Við ætluðum ekki að trúa því að hún væri komin þarna á rúmið okkar, ég snéri mér við og kíkti á hana og þetta var algjörlega "súrrealískt". Lét fljótt í sér heyra aðeins og leit vel út. Minnti ekki endilega á bróður sinn, með dökkt hár og nokkuð vel af því.

Ég tók hana til mín á brjóstið eftir smá tíma og við biðum eftir að fylgjan fæddist, sem gerðist eftir um korter. Það blæddi hressilega eftir það og Anna sprautaði mig og setti stíla í, til að fá blæðinguna niður. Það tókst sem betur fer, hef líklega misst um 500 ml. Bíll frá spítalanum kom með með fæðingartöskuna, súrefni og græjur fyrir Önnu. Það náðist ekki einu sinni fyrir fæðingu.

Þegar þetta var allt komið, kíkti Anna á mig og þurfti ekkert að sauma, sem mér finnst ansi gott eftir svona hraða fæðingu. Á meðan setti ég litlu á brjóstið og hún tottaði aðeins.

Eftir þetta tók tíma að ganga frá og huga að hinu og þessu og leyfa mér að jafn mig aðeins. Ég náði að setjast upp seinna meir og standa aðeins upp, en treysti mér ekki að labba og lagðist aftur niður. Anna afgreiddi pappírsvinnu og hugði að okkur mæðgunum. Anna fór frá okkur að verða 2, Hallur setti í þvottavél og sinnti heimilisstörfum, ég náði að standa á fætur og pissa og fara í sturtu. Sofnuðum ekki fyrr en um 4, og ekki svaf ég fast. Svo fór Hallur á fætur kl. 8 og náði í Grím og pabba sinn, þeir fengu sér hressingu á kaffihúsi á meðan við mæðgurnar lögðum okkur. Svo komu þeir þrír saman og afi náði að halda á litlu og knúsa áður en hann fór í flug heim til Íslands, aldeilis vel tímasett hjá honum!

Grímur var mjög áhugasamur litlu systur, kíkti á litlu tærnar og puttana og klappaði henni.
Það fyrsta sem hann sagði þegar kom til okkar upp í rúm var "sjáðu eyrun!". Við lágum 3 saman uppi í rúmi, ég og börnin mín og höfðum það kósý. Þegar hann kom upp í rúm, var hann ekki alveg að átta sig á því strax að einhver væri þarna, þótt að það væri búið að segja honum að litla systir væri komin. Skreið næstum því yfir hana, þar sem hún lá undir sæng:)

Þegar við vorum komin fram, heimtaði hann meira að segja að fá að halda á henni, sem ég bjóst ekki endilega við, þar sem hann hefur verið passlega áhugsamur eða varkár í kringum t.d. Ísabellu frænku sína. Hefur fundist hún spennandi en ekkert verið að fara of nálægt. Hann tók litlu systur í fangið og kyssti hana og strauk henni, var mjög fallegt að sjá. Ekki langt í mömmutárin á þannig stundum. Vildi svo ekki sleppa henni.

Nú erum við að taka því rólega saman. Ég hef verið aðeins á stjái í dag, en er frekar þreklítil og er ekki uppistandandi lengi í einu. Hallur er ansi myndarlegur í heimilisstörfunum, var hér að snúast í kringum okkur Grím í dag.

Það er ótrúlegt að fæðingin sé afstaðin, átti alls ekki von á svona "skyndifæðingu". Ég þurfti að hafa mig alla við að verða ekki hrædd og leyfa þessu að skella á mér eða flæða yfir mig. Hugsaði með mér einu sinni að vildi nú fá að sofa aðeins á þessu og taka þetta fyrir aðeins síðar:) Reyndi eins og ég gat að "taka á móti" hríðunum og berjast ekki á móti, vaggaði mjöðmunum og gaf frá mér hljóð. Þetta hjálpaði heilmikið. Hallur hvatti mig að sjálfsögðu áfram og strauk á mér bakið, það hjálpaði að sjálfsögðu heilmikið. Ég fann fyrir hríðunum í kviðnum og aftur í bak og svo niður á læri.

Þetta var mjög ólíkt fæðingunni hans Gríms, sem hófst með mildum verkjum á ca korters fresti, hérna var enginn tími fyrir svoleiðis upphitun. Ég er mjög þakklát fyrir að takast að fæða heima, enda varla víst að við hefðum komist á spítalann ef ég hefði ætlað að fæða þar. Við Grímur tökum bara eitt eða tvö skipti í fæðingarkarinu til að nýta það, áður en við skilum því.

Hafið það gott elskurnar, takk fyrir góðar kveðjur.

Sjáið hér myndir og svo eru aðeins fleiri á myndasíðunni.