Nú er Grímur Logi að klára hlaupabóluna sína, bólurnar svo gott sem allar farnar en eitthvað af sárum enn að gróa. Sjálfur hef ég svo notað tímann vel og setið löngum stundum á klósettinu undanfarna þrjá daga. Ég get því sparað mér Búlgaríuferð með Jónínu Ben, því öll innviði eru eins og ný „smúluð“. Úthreinsuninni var þó rétt lokið í tæka tíð fyrir páskaeggið í morgun. Við höfðum fengið stórt og fallegt páskegg sent frá afa Sigga og ömmu Hrefnu, þá hafði Védís líka komið með eitt lítið egg sem var rétt máttulegt fyrir smávaxna matmenn.
Eins og ráð mátti gera fyrir vöktu páskaeggin mikla lukku og litli matmaðurinn lyngdi ítrekað aftur augunum af einskærum unaði. Fram eftir degi hefur hann svo rekið upp stríðsóp með reglulegu millibili: „SÚKKULAÐI!“.
Annars var fór eggjaneyslan óvanalega seint fram að þessu sinni, er þar um að kenna miklum og kröftugum heimafæðingarundirbúningi húsmóðurinna (mér er líka úthlutað verkefnum) og blandast saman við „apartment therapy“ átak sem staðið hefur yfir frá því um mánaðarmótin. Í stað þess að byrja daginn á að tæta upp páskaeggin, eins og ég er alinn upp við, voru gólfin ryksuguð og skúruð áður en gefinn var möguleiki á svo miklu sem kornfleksskál! Þetta er þó aðeins toppurinn á ísjakanum því hér hefur hvert skúmaskot endurtekið verið endurskilgreint, endurraðað og endurupptekið, allt samkvæmt kúnstarinnar reglum og útspekúleruðum aðferðum „apartment therapy – saving the world one room at a time“. Hér, á heimili þar sem jafnvel harðgerðustu kaktusum hefur ekki tekist að draga fram lífið nema um stundasakir, er að verða umhorfs eins og í snoturri blómabúð, t.a.m. eru fersk blóm sett í vasa upp á hvern dag og eitt stikki „bonsai“ tré komið inn á bað (þeir sem hafa séð „Karate Kid“ vita um hvað ég er að tala). Það er ekki að sökum að spyrja hjá henni Hildigunni minni. Annað hvort er farið í hlutina að lífi og sál eða þeim sleppt!
Eitt af því sem mun vera nauðsynlegur hlutur að hafa við heimafæðingar er stórt og mikið baðkar. Slíku er ekki til að dreifa hér í íbúðinni og Hildigunnur er ekki sammála mér um að sturtan geti gert sama gagn. Á miðju stofugólfinu stendur því nú 700 lítra sundlaug! Þar hyggst Hildigunnur fljóta um eins (flug)móðurskip fyrir ankerum. Til að tryggja flotið hefur hún svo keypt tugi kílóa af salti. Það er því ekki víst, þó fæðingin kunni að fara fram í lauginni, að hún verði undir yfirborðinu.
Við urðum auðvitað að prufa laugina til að sjá hvort allt virkaði. Það gerðum við nú fyrir helgi. Grími Loga fannst þetta alveg meiriháttar og ætlaði aldrei að vilja koma upp úr.
Að lokum vil ég segja frá því að ég hef loksins beðið um hönd Hildigunnar, gerði það raunar fyrir fáeinum vikum. Hún sagði JÁ (kunna að hafa verið hormónarnir) og það stendur enn.
Gleðilega páska.
