Til hamingju Hildigunnur!
Í tilefni dagsins sendum við Grím í pössun til Skarphéðins vinar síns, þar sem hann varð sér að öllum líkindum út um hlaupabólu. Það kemur að vísu ekki í ljós fyrr en eftir ca. hálfan mánuð er mér sagt. Við Hildigunnur nýttum tímann og fengum okkur sushi og smelltum okkur í bíó. Fórum á myndina Juno, sem óhætt er að mæla með. Ein af þessum fágætu, mannbætandi myndum sem skerpa lífsnautnina og afhjúpa fegurðina og húmorinn í hinu hversdagslega og einfalda. Æ, hvað það er gott verða fyrir svona upplifun sem fær mann til að elska, nema og líða örlítið betur. Í stuttu máli elskurnar, (ætti kannski frekar að segja Sólveig, ætli þú sért ekki orðin sú eina sem lest þetta?:) fáið ykkur heitt kakó og smellið ykkur á Juno.
Annars hefur þessi vika verið fremur"aktív", samanborið við fyrri vikur, hvað menningarlífið varðar. Ég fór t.a.m. á tónleika með Smashing Pumkins á miðvikudaginn ásamt skólafélaga mínu. Nú veit ég að margir "hard-core" aðdáendur öfunda mig mjög (veit ekki hvort þú ert það Sólveig?), ég get klárlega ekki talið mig til þeirra. Það er t.d. varla hægt að segja að ég hafi heyrt nýjasta diskinn þeirra, sem eðlilega fyllti stóran hluta dagskrárinnar. Hins vegar voru þeir duglegir að taka "gömlu" slagarana inn á milli. Það bjargaði alveg upplifuninni fyrir mig og ég hvarf til baka í krampakenndum transi/dansi til síðustu andartakanna í fjölbraut, þegar ég vafði meyjunum um fingur mér og rokkað inn í bjarta maí-nóttina til móts við óvissa, en bjarta framtíð, afmarkaða eingöngu af óendanlegum möguleikum æskunnar. Það sem er þó enn dásamlegra (Sólveig) er að geta litið til baka núna í þeirri vissu að þetta gjörvulega ungmenni gat með engu móti gert sér í hugarlund það ævintýralega og fjölbreytilega líf sem fram undan var og heldur stöðugt áfram að koma á óvart :)
Ætli ég láti þessar línur ekki duga í bili. Eins og alltaf lofa ég sjálfum mér og öðrum að vera duglegri að skrifa hérna á síðuna (þó ekki væri nema fyrir þig Sólveig mín). Við skulum sjá hvernig það gengur.
