14 febrúar 2007

Upprisan

Við Grímur er nú að rísa úr rekkju eftir uppgang og niðurgang. Það kannski heldur mikið sagt þar sem við vorum ekki rúmfastir a.m.k. ekki litli pungurinn. Ég er hræddur um að hann hafi smitað mig um helgina með þeim afleiðingum að ég ældi hraustlega 4 sinnum á sunnudagskvöldið og er svona u.þ.b. að komast í stand núna. Enda eins gott þar sem það er próf á næsta leiti. Grímur aftur á móti ældi "aðeins" tvisvar, er búinn að vera með djéskoti hressilegan niðurgang undanfarna daga. Við sendum hann á leikskólann í dag í þeirri trú að það væri komin nægjanleg þétting í affallið hjá piltinum. Fóstrurnar voru hins vegar ekki alveg á því og létu þau skilaboð fylgja þegar Hildigunnur sótti hann að hann skyldi vera lengur heima... jæja, þá verður svo að vera. Hins vegar hefur hraustmennið okkar ekki kennt sér nokkurs mein, ekki einu sinni um helgina þegar bæði gekk upp úr honum og niður úr :)

Verandi þetta mikla hraustmenni, þá er Grímur Logi svo mikill öðlingur og rjómabolla að ég er að spá í hvort við verðum ekki að senda hann í einhverjar bardagaíþróttir eftir svo sem 1 eða 2 ár? Við erum í því að knúsa hann alla daga og ég efast um að hann sé að fá nægjanlega viðspyrnu á vöggustofunni, svo lendir hann karl greyið í "gaurum" eins og Skarphéðni nágranna (jafnaldri hans í næstu íbúð) og þá líst honum ekker á blikuna. Ætli séu til boxpúðar fyrir 1 árs?

Annars verða næstu dagar bráð skemmtilegir hjá mér og fara í þéttan próflestur og því eins gott að hætta þessu pestaveseni. Allt sem heitið getur heimilishald mun því mæða á Hildigunni (ehh eða er það ekki Hildigunnur?) - [eh,ertu ekki að meina eins og venjulega?-Hildig.] Þetta verður reyndar bráðskemmtilegt próf, á ég von á, munnlegt 30 mín., þar sem ég mun þó fá að tjá mig á ensku.... og alltaf er nú yndislegt þegar þau klárast þessi blessuðu próf.

Kveðja, Hallur