Maður þarf að vera staðfastur þegar kemur að því að fara í daglega göngutúra,þegar grátt er og blautt úti. Við Grímsunginn fórum út í dag,hann í notalegheitum í Emmaljunga glæsivagninum og ég þrammandi í pollum. Byrjuðum á því að sækja heim Kaffitárs kaffihúsið í Þjóðminjasafninu,erum nýlega búin að uppgötva það,mælum með því. Þar fékk ég mér hádegismat og var hálfnuð með Café Latté þegar Grímur kvartaði úti í vagni,þá tók ég hann aðeins úr vagninum,svolgraði í mig restina af kaffinu (nei,ekki heitu yfir barninu!) og dreif mig út. Þá var ekki lengur rigning heldur demba,en ég var ekki við það að gefast upp,ó nei. Hagsýna húsmóðirinn var búin að taka Bónuslax úr frystinum og hann skyldi eldaður um kvöldið! Kom svo heim hundvot og blaut,sem betur fer var unginn til í að sofa aðeins lengur.
Fljótlega eftir þetta kom Rakel vinkona í heimsókn með Dag sinn og við ræddum að sjálfsögðu um börn okkar,svefn- og matarvenjur og slíkt.
Við komum heim úr Skagasælunni seint á laugardagskvöldið,vikan var svaka fín hjá okkur í stórfjölskyldufíling. Kíkti í bæinn einn dag en var þar fyrir utan á
Skaganum að dunda hitta og þetta. Það var farið í göngutúra (ok bara einn),í heita pottinn,eldað í liðið,farið yfir stærðfræðiverkefni,fórum í mat bæði til Sigga tengdó og Dúnu ömmu o.fl. Var fín tilbreyting að fara aðeins að heiman.
