Litli snáðinn byrjaði fyrir alllöngu að snúa sér af bakinu á magann. Einn sólríkan dag vorum við á ferðinni út um allan bæ eftir jóga tíma,Grímur svaf í vagninum á meðan við röltuðum í gegnum Laugardalinn og kíktum í dótabúðina Einu sinni var,í Skeifunni. Svo hoppuðum við upp í strætó á Grensásinum,enduðum á Hlemmi og spókuðum okkur á Laugaveginum. Þar fórum við inn í sniðuga búð sem heitir Sipa og er m.a. með æðislegt barnadót. Ég hélt á Grími inni og var svo fegin þegar sá gúmmímottu svipaða og vð eigum og lagði Grím á hana. Það var dót á mottunni sem Grími fannst greinilega spennandi og var að teygja sig í það,ég leit af honum andartak og svo sá ég að hann var kominn á magann! Duglegur strákur.
Hann var fyrir löngu byrjaður að snúa sér af maganum á bakið,enda var ekki gaman í gamla daga að vera á maganum. Svo um þetta leyti sem hann fór að snúa sér á magann,tók hann góðu pásu í því að snúa sér á bakið. Maður verður stundum að einbeita sér að einum hluti í einu.
Svo byrjaði hann að sitja 6 1/2 mánaða,einhvern veginn gerðist það 'allt í einu'. Hann var búinn að vera dálítið í Bumbo stólnum,þótt hann hafi ekki verið í ógurlegu uppáhaldi. Hann endaði gjarnan á því að hanga af hliðinni að skoða gólfið við hliðina á sér. Það er þvílíkur munur að geta rannsakað heiminn uppréttur, í staðinn fyrir að vera sífellt á bakinu. Nú getur hann líka dundað sér meira einn og maður sér mun á því,hvað hann getur verið aðeins lengur að bardúsa einn með t.d. leikfang.
Þegar maður er orðinn góður í að sitja,er maður sáttari við að vera í matarstól,eins og Tripp Trapp stólnum og það er gott að skella sér í hann og fylgjast með mömmu t.d. inni í eldhúsi,ef hún er að bardúsa þar.
