Ég var í hami í gærkvöldi og hefði átt að skrifa um þetta þá,en skrifa nokkrar línur núna. Var komin með algjört ógeð á því sem á eftir að gera í íbúðinni - erum ekki komin með eldhúsborðsstóla,loftljós(nema eitt í forstofunni) og svo er ansi mikið af dóti sem á eftir að ganga frá í svefnherberginu. Það orsakast aðallega af því að okkur vantar skápapláss í svefnherberginu. Ekki það,íbúðin er í ágætis standi,það er bara týpískt dót sem á eftir að ganga frá þegar maður flytur. Alla vega,það skiptir ekki öllu máli hvað þarf að gera,heldur það að ég er stundum haldin svona "frustration" að vera ekki "ofurhúsmóðir" - með gjörsamlega allt á hreinu í íbúðinni,allt þrifið og þvegið og snyrtilegt og glansandi. Ég veit ekki hvaðan þetta kemur,held í raun að það sé ekki hægt að vera ofurhúsmóðir og hafa líka allt annað í góðum málum,t.d. að sinna börnunum sínum eða að sinna manni sjálfum,fara í ræktina t.d. Ég fékk þennan ofurpirring þrátt fyrir að ég hafi bæði bakað kryddköku um daginn og eldað ofurholla grænmetissúpu (við erum ekki að tala um Knorr).
Hvað segið þið - er hægt að vera ofurhúsmóðir og er það í raun eitthvað sem maður á að stefna á?
